Dossiers

Artikel geschreven door Patty de Leeuwe, Visser Schaap & Kreijger.

Steeds meer organisaties worden geconfronteerd met hoge claims voor vermeend ongeautoriseerd gebruik van lettertypes en fontbestanden. Terwijl lettertypen vanwege hun technische beperkingen zelden auteurs- rechtelijke bescherming genieten en fonts lang niet altijd origineel genoeg zijn, leidt onduidelijkheid bij gebruikers en ontwerpers toch regelmatig tot kostbare geschillen. Deze bijdrage schetst de juridische stand van zaken, de werkwijze van zogenoemde font-trollen en biedt praktische handvatten om claims effectief te beoordelen en te weerleggen.

We worden dagelijks zowel op papier als via het beeldscherm met tekst gebombardeerd, en hoe- wel dat vaak genoeg leidt tot controverse of erger, is dat doorgaans als gevolg van de inhoud. Toch is ook de vorm niet onbelangrijk. Zo draaide Marco Rubio, Minister van Buitenlandse Zaken van de VS, onlangs het besluit van zijn voorganger Anthony Blinken terug om de Times New Roman te vervangen voor de Calibri als stan- daardlettertype binnen het State Department: de achter- liggende inclusiviteitsbedoeling (de Calibri zou beter lees- baar zijn voor dyslectici) maakte dit een ‘woke’ initatief dat niet langer kon worden getolereerd. Een extreem voorbeeld, uiteraard. Toch is de vormgeving van tekst ook in normale tijden een bron van (potentieel kostbare) conflicten. Of beter: de auteursrechtelijke bescherming daarvan.

Het Britse Supreme Court heeft uitspraak gedaan in Emotional Perception AI Ltd v Comptroller General of Patents, Designs and Trade Marks. In deze zaak staat de vraag centraal of een artificial neural network (ANN) moet worden aangemerkt als een “computerprogramma” in de zin van artikel 1(2)(c) van de Patents Act 1977 en artikel 52(2) van het Europees Octrooiverdrag (EPC). Daarnaast bepaalt het Hof welke beoordelingsmethode moet worden toegepast bij computer-geïmplementeerde uitvindingen.

Het arrest is van belang voor de beoordeling van software- en AI-gerelateerde uitvindingen onder het Britse octrooirecht. Het Supreme Court spreekt zich voor het eerst expliciet uit over de positie van artificial neural networks binnen het octrooirecht en wijzigt daarbij de toets die in het Verenigd Koninkrijk bijna twintig jaar werd toegepast bij computer-geïmplementeerde uitvindingen.

Rb. Den Haag 10 maart 2026, IEF 23350; C/09/697553 / KG ZA 26-30 (Petjoy c.s. tegen PetsPlace). In dit kort geding staan Pet Joy B.V., Pet Bros. Exclusive B.V. en hun aandeelhouder tegenover PetsPlace.com B.V. in een geschil dat oorspronkelijk draaide om merkinbreuk op IE-rechten van Petjoy c.s. PetsPlace heeft na dagvaarding, op 4 maart 2026, een onthoudingsverklaring getekend en de vermeende merkinbreuk gestaakt. Daarop heeft Petjoy c.s. bij akte van 6 maart 2026 haar eis gewijzigd en alle inhoudelijke IE‑vorderingen ingetrokken, waardoor uitsluitend nog een veroordeling van PetsPlace in de volledige proceskosten ex artikel 1019h Rv, vermeerderd met wettelijke rente, werd gevorderd. PetsPlace vorderde op haar beurt afwijzing van deze proceskostenvordering, veroordeling van Petjoy c.s. in haar kosten, althans beperking van de aan Petjoy c.s. te vergoeden kosten tot het in de onthoudingsverklaring toegezegde bedrag van € 3.000. De voorzieningenrechter verwijst naar het arrest HR 3 juni 2016, GIA/Wieland, en stelt vast dat sprake is van de situatie waarin de gedaagde na aanhangig maken van de zaak tegemoetkomt aan de vordering maar geen overeenstemming over kosten wordt bereikt; in zo’n geval kan de eiser de hoofdvorderingen intrekken en uitsluitend een kostenbeslissing vragen, waarbij de gedaagde als in het ongelijk gestelde partij kan worden aangemerkt. De rechter oordeelt dat Petjoy c.s. in deze situatie een (spoedeisend) belang heeft bij de proceskostenvordering, nu niet gevergd kan worden dat voor alleen de kosten een bodemprocedure wordt gestart, en merkt PetsPlace, die vrijwillig aan de oorspronkelijke vorderingen heeft voldaan, aan als de in het ongelijk gestelde partij in de zin van artikel 1019h Rv.

De Europese Commissie werkt aan de Digital Fairness Act (DFA), een nieuwe wet die consumenten beter moet beschermen in de digitale wereld. De nieuwe wet wordt naar verwachting in 2026 door de Comissie gepresenteerd. 

Meer weten over de DFA en oneerlijke handelspraktijken? Kom naar ons seminar Consumentenrecht in de digitale sector op donderdag 2 april 2026. We bespreken deze onderwerpen en meer samen met Jeroen Schouten en Michelle Seel (Pinsent Masons) op het kantoor van Pinsent Masons in Amsterdam. 

Tijdens deze middag kijkt Santiago Bustos Plass (Vinted) naar de regels omtrent oneerlijke handelspraktijken in de praktijk, bespreekt Tom Bouwman (Universiteit Leiden) de consequenties van oneerlijke handelspraktijken voor consumenten, retailers, e-tailers, platformen en influencers en gaat Martijn Poulus (The Data Lawyers) in op digital fairness.

Daarna spreekt Jeroen Schouten over garantie, de verschillende vormen en de grijze gebieden.

Rb. Den Haag 4 maart 2026, IEF 23349; ECLI:NL:RBDHA:2026:4366 (La Souris c.s. tegen Gedaagden). In dit vonnis staat een handhavingsgeschil op het gebied van het intellectuele-eigendomsrecht centraal tussen La Souris c.s. en Fatbike Discounter c.s. La Souris verkoopt onder meer fatbikes via een webshop en fysieke winkels in Nederland en België en is houdster van verschillende merkregistraties voor fietsen, waaronder de Uniemerken DON SOURIS, eFather, CROSSBOSS en DonTail, en het Beneluxmerk CAPO. De Chinese fabrikant Qingmai is houdster van het geregistreerde Uniemodel voor de V20-fatbike. La Souris is wederverkoper van Qingmai, licentiehouder van de model- en auteursrechten op de V20-fatbike en bevoegd om die rechten te handhaven. Gedaagden boden via hun website onder het teken UNDERBOSS drie fatbikes aan: de UNDERBOSS H9 PRO + GPS, de UNDERBOSS Z8 Pro + GPS en de UNDERBOSS V20 PRO + GPS. Op de H9-fatbike en de V20 Underboss Fatbike was het teken UNDERBOSS ook op de afneembare accu aangebracht. Nadat La Souris gedaagden bij brief van 15 juli 2025 had gesommeerd de verhandeling te staken, bleef een reactie uit. Gedaagden zijn wel in de procedure verschenen, maar hebben na onttrekking van hun advocaat geen verweer meer gevoerd. De rechtbank behandelt de zaak daarom als een vonnis op tegenspraak met verstektoets en acht de vorderingen, behoudens enkele onderdelen, niet onrechtmatig of ongegrond. Zij verklaart zich internationaal en relatief bevoegd voor de Uniemerk- en Uniemodelvorderingen met werking voor de gehele Europese Unie, en voor de auteursrechtelijke en Benelux-merkvorderingen voor Nederland op grond van verknochtheid.

Rb Den Haag 11 maart 2026, IEF 23348; ECLI:NL:RBDHA:2026:5411 (Quantum tegen QDNL c.s.). Quantum Immobilien AG is een Duitse vastgoed- en vermogensbeheeronderneming en houdster van het Uniewoordmerk QUANTUM, ingeschreven voor onder meer faciliteitenbeheer, het beheren en verhuren van onroerend goed en vastgoedgerelateerde financiële diensten in de klassen 35, 36 en 42. Quantum stelt dat Stichting Quantum Delta NL en haar dochteronderneming House of Quantum onder de tekens QUANTUM DELTA NL en HOUSE OF QUANTUM soortgelijke diensten aanbieden. QDNL verdeelt subsidies, faciliteert toegang tot funding en beschikt over een eigen micro‑fonds, terwijl House of Quantum werk‑, kantoor‑ en labruimten aantrekt, inricht en verhuurt aan startups en bedrijven in het kwantumveld, onder gebruik van domeinnamen als quantumdelta.nl en houseofquantum.com. Quantum heeft sinds 2022 meermalen gesommeerd, oppositie ingesteld tegen de QDNL‑merkaanvragen en geprotesteerd tegen de aangekondigde uitbreiding van het House of Quantum‑concept naar andere Europese landen, en vordert in kort geding een inbreukverbod voor de hele EU, een (verder gespecificeerd) gebruiksverbod voor de tekens QUANTUM, QUANTUM DELTA NL en HOUSE OF QUANTUM voor vastgoed‑ en financiële diensten, naamswijzigingen, rectificatie op de websites en vergoeding van volledige proceskosten. QDNL c.s. betwist de spoedeisendheid en de inbreuk, beroept zich erop dat zij zich in een andere sector en op een specifieke doelgroep bewegen en dat “quantum” voor haar activiteiten beschrijvend is.

UPC CoA 10 maart 2026, IEF 23347; UPC-COA-0000037/2026 (Angelalign France Technology SASU, Europe Angelalign Technology B.V., Angelalign Technology (Germany) GmbH, Italy Angelalign Technology S.R.L. tegen  Align Technology, Inc.). Het gaat om een verzoek van Angelalign‑vennootschappen tot “discretionary review” van een proces‑order van de Local Division Düsseldorf in een kortgedingprocedure over voorlopige maatregelen tussen Align Technology (octrooihouder EP 4 295 806) en Angelalign. Align had tijdig een reply moeten indienen, maar door een menselijke fout is op 13 februari 2026 een stuk uit een andere zaak ingediend. Op 20 februari diende Align de juiste reply in en verzocht op grond van R. 9.3(a) RoP om een retroactieve verlenging van de termijn tot die datum, waarmee Angelalign het oneens was. De Local Division heeft de termijn voor Align alsnog retroactief verlengd tot 20 februari, het late stuk toegelaten en Angelalign een verlengde termijn voor dupliek gegeven, maar geen leave to appeal verleend. Angelalign vraagt daarop bij het Hof van Beroep om discretionary review en betoogt dat zo’n retroactieve verlenging na afloop van de termijn alleen via re‑establishment (R. 320 RoP, met strenge eisen) kan en dat het gebruik van R. 9.3(a) RoP de hiërarchie tussen beide regels uitholt.

UPC CoA 6 maart 2026, IEF 23346; UPC_CoA_789/2025, UPC_CoA_813/2025 (Dyson Technology Limited v. Dreame International (Hongkong) Limited, Eurep GmbH). De zaak betreft Dyson, houder van EP 3 119 235 voor een handzaam haarverzorgingsapparaat (o.a. de Dyson Airwrap), met unitair effect sinds 8 mei 2025 en gelding in alle UPCA‑landen en Spanje. Dyson stelt dat Dreame International via diverse landspecifieke webshops multifunctionele haarföhns aanbiedt die inbreuk maken op het octrooi. Het gaat om de oude Dreame-producten: de “Dreame Airstyle” en “Dreame Pocket”, en de nieuwe Dreame-producten: de “Dreame Airstyle Pro” en “Dreame Pocket Neo”, Eurep, een in Duitsland gevestigde “authorised representative”, fungeert als EU‑vertegenwoordiger op de verpakking en op Dreame’s website en vervult taken als economisch marktdeelnemer onder de productveiligheids‑ en marktbewakingsverordeningen 2023/988 en 2019/1020. Dyson vordert in kort geding bij de Hamburg Local Division voorlopige maatregelen tegen Dreame International, Eurep, Teqphone en Dreame Technology voor het volledige UPC‑territorium plus Spanje, in de vorm van verbodsmaatregelen tegen octrooi-inbreuk. De Hamburg Local Division wijst een voorlopige voorziening toe tegen Dreame International, Teqphone en Dreame Technology voor het UPC‑gebied en tegen Eurep voor het verlenen van diensten die inbreuk ondersteunen. Voor Spanje wordt het verbod slechts doorgetrokken voor Dreame International en Eurep. Voor de oude Dreame‑producten acht de divisie octrooi‑inbreuk aannemelijk, maar de nieuwe producten vallen volgens haar niet binnen de beschermingsomvang. Beide partijen gaan in hoger beroep. Dyson eist dat het verbod ook de nieuwe producten omvat, terwijl Dreame volledige afwijzing van alle voorlopige maatregelen nastreeft.

6 maart t/m 11 maart 2026

11 maart 2026

UPC-COA-0000934/2025
Court: Court of Appeal, Luxembourg
Type of action: Appeal RoP 220.1
Partijen: A. Menarini Diagnostics S.r.l., Berlin-Chemie AG, A. Menarini Diagnostics Frankreich SASU tegen F. Hoffmann-La Roche AG, Roche Diabetes Care GmbH
Waar gaat het over: een appelprocedure bij het Court of Appeal in Luxemburg tussen Menarini en Roche over een octrooigeschil op het terrein van diagnostische technologie.

10 maart 2026

UPC-COA-0000037/2026
Court: Court of Appeal, Luxembourg
Type of action: Request for a discretionary review (RoP 220.3)
Partijen: Angelalign France Technology SASU, Europe Angelalign Technology B.V., Angelalign Technology (Germany) GmbH, Italy Angelalign Technology S.R.L. tegen Align Technology, Inc.
Waar gaat het over: een verzoek om discretionary review in een geschil tussen Angelalign en Align Technology, gekoppeld aan een lopende octrooiprocedure.

Gerecht EU 11 maart 2026, IEF 23344; ECLI:EU:T:2026:181 (Shenzen Smoore Technology Ltd tegen Dongguan BEC Technology Co. Ltd en EUIPO). In deze zaak verzette Shenzhen Smoore Technology zich tegen de inschrijving van een EU-beeldmerk van Dongguan BEC Technology voor een teken bestaande uit een V-symbool met het woordelement ‘VENILO’, bestemd voor elektronische sigaretten, aanverwante producten en diverse commerciële en technische diensten. Shenzhen Smoore beriep zich op een ouder EU-beeldmerk bestaande uit een zwarte letter V in een zwarte cirkel, ingeschreven voor elektronische sigaretten en onderdelen, en stelde dat door de gelijkenis tussen het V-symbool in beide tekens en de identieke waren in de vape-sector sprake was van verwarringsgevaar in de zin van artikel 8 lid 1 onder b EUTMR. De oppositiedivisie en vervolgens de kamer van beroep wezen de oppositie af: zij achtten de tekens slechts in geringe mate vergelijkbaar en kwalificeerden de aangevraagde diensten als niet-soortgelijk aan de waren van het oudere merk. Voor het Gerecht vorderde Shenzhen Smoore vernietiging van deze beslissing wegens een onjuiste beoordeling van het verwarringsgevaar en onvoldoende motivering.