Filter
  • Datum
  • Dossier
zoeken

Dossiers

 
 
21.386 artikelen gevonden
IEF 24039

Gerecht EU vernietigt EUIPO-beslissingen over mogelijke kwade trouw bij registratie SOLID 225 en SOLID 226

Gerecht EU (voorheen GvEA) 18 nov 2026, IEF 24039; ECLI:EU:T:2026:766 (Maurten/EUIPO - 226ers Sports Things (SOLID 225)), https://www.ie-forum.nl/artikelen/gerecht-eu-vernietigt-euipo-beslissingen-over-mogelijke-kwade-trouw-bij-registratie-solid-225-en-solid-226

Gerecht EU 18 november 2026, IEF 24039; IEFbe 4403; ECLI:EU:T:2026:766 (Maurten/EUIPO - 226ers Sports Things (SOLID 225)). Het Gerecht van de Europese Unie heeft twee beslissingen van de kamer van beroep van het EUIPO vernietigd over de geldigheid van de Uniewoordmerken SOLID 225 en SOLID 226. De Zweedse onderneming Maurten AB lanceerde op 27 mei 2022 energierepen onder de namen SOLID 225 en SOLID C 225. Tien dagen later, op 6 juni 2022, diende de Spaanse concurrent 226ers Sports Things aanvragen in voor de merken SOLID 225 en SOLID 226 voor onder meer voedingssupplementen in klasse 5. Maurten verzocht om nietigverklaring van deze merken wegens kwade trouw bij de indiening van de aanvragen, als bedoeld in artikel 59 lid 1 onder b van Verordening (EU) 2017/1001. De nietigheidsafdeling van het EUIPO verklaarde beide merken nietig, maar de kamer van beroep vernietigde deze beslissingen. Volgens de kamer van beroep was onvoldoende aangetoond dat 226ers Sports Things op de hoogte was van het eerdere gebruik van SOLID 225 door Maurten, mede vanwege de korte periode tussen de productlancering en de merkaanvragen. Ook indien 226ers hiervan wel op de hoogte was geweest, was volgens de kamer van beroep niet aangetoond dat zij met een oneerlijke bedoeling had gehandeld. Maurten stelde daarop beroep in bij het Gerecht.

IEF 24037

Gerecht EU: geen verwarringsgevaar tussen merken OXXO en XOXO voor kleding en tassen

Gerecht EU (voorheen GvEA) 18 nov 2026, IEF 24037; ECLI:EU:T:2026:774 (Oxxo/EUIPO - Ferrarelli (XOXO)), https://www.ie-forum.nl/artikelen/gerecht-eu-geen-verwarringsgevaar-tussen-merken-oxxo-en-xoxo-voor-kleding-en-tassen

Gerecht EU 18 november 2026, IEF 24037; IEFbe 4401; ECLI:EU:T:2026:774 (Oxxo/EUIPO - Ferrarelli (XOXO)). Het Gerecht van de Europese Unie heeft het beroep van Oxxo Tekstil Sanayi Ve Pazarlama tegen de afwijzing van haar oppositie tegen de inschrijving van het beeldmerk XOXO verworpen. Marika Ferrarelli had in april 2024 een aanvraag ingediend voor registratie van het beeldmerk XOXO voor onder meer tassen (klasse 18) en kleding (klasse 25). Oxxo Tekstil stelde oppositie in op basis van haar oudere Uniewoordmerk OXXO en een ouder Uniebeeldmerk, beide geregistreerd voor onder meer kleding. Volgens Oxxo Tekstil bestond verwarringsgevaar in de zin van artikel 8 lid 1 onder b van Verordening (EU) 2017/1001, omdat de tekens uit dezelfde vier letters bestaan, waarvan alleen de eerste twee in omgekeerde volgorde staan. De oppositieafdeling en vervolgens de kamer van beroep van het EUIPO wezen de oppositie af. Oxxo Tekstil stelde daarop beroep in bij het Gerecht en voerde aan dat de overeenstemming tussen de tekens, in combinatie met de identieke of soortgelijke waren, tot verwarringsgevaar leidde.

IEF 24038

Gerecht EU: geen verwarringsgevaar tussen PRIMAVERA en PRIMA TERRA ondanks identieke waren

Gerecht EU (voorheen GvEA) 18 nov 2026, IEF 24038; ECLI:EU:T:2026:763 (Primavera Life/EUIPO - Fendi (PRIMA TERRA)), https://www.ie-forum.nl/artikelen/gerecht-eu-geen-verwarringsgevaar-tussen-primavera-en-prima-terra-ondanks-identieke-waren

Gerecht EU 18 november 2026, IEF 24038; IEFbe 4402; ECLI:EU:T:2026:763 (Primavera Life/EUIPO - Fendi (PRIMA TERRA)). Het Gerecht van de Europese Unie heeft het beroep van Primavera Life GmbH tegen de afwijzing van haar oppositie tegen het woordmerk PRIMA TERRA verworpen. Fendi Srl is de rechtsopvolger van de onderneming die internationale merkbescherming voor PRIMA TERRA in de Europese Unie had aangevraagd voor onder meer parfums en cosmetica in klasse 3. Primavera Life stelde oppositie in op basis van haar oudere Uniewoordmerk PRIMAVERA, dat eveneens is ingeschreven voor onder meer parfumerieproducten en cosmetica. Volgens Primavera Life bestond verwarringsgevaar in de zin van artikel 8 lid 1 onder b van Verordening (EU) 2017/1001, omdat de merken visueel en fonetisch sterk overeenstemmen en betrekking hebben op identieke waren. De oppositieafdeling en vervolgens de kamer van beroep van het EUIPO wezen de oppositie af. Primavera Life stelde daarop beroep in bij het Gerecht en voerde onder meer aan dat beide merken verwijzen naar het concept van natuurlijke, cyclische vernieuwing en daardoor ook begripsmatig overeenstemmen.

IEF 24006

Online update: Politieke reclame onder nieuwe Europese regels: wat mag nog tijdens verkiezingscampagnes?

Met de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2027 in aantocht bereiden politieke partijen zich voor op nieuwe campagnes. Van verkiezingsposters en televisiespotjes tot advertenties op sociale media: politieke reclame speelt een belangrijke rol in het bereiken van kiezers. Sinds 10 oktober 2025 gelden hiervoor nieuwe Europese regels.

Verordening (EU) 2024/900 betreffende transparantie en gerichte politieke reclame stelt strengere eisen aan de herkenbaarheid, financiering en verspreiding van politieke advertenties. Zo moeten burgers kunnen zien wie achter een politieke reclameboodschap zit, wie deze financiert en of targetingtechnieken zijn gebruikt. Ook beperkt de verordening het gebruik van persoonsgegevens om specifieke groepen kiezers met politieke advertenties te bereiken.

De gevolgen zijn inmiddels zichtbaar. Grote platforms als Meta en Google hebben besloten politieke advertenties niet langer toe te staan in de Europese Unie. Tegelijkertijd werkt Nederland aan de verdere inrichting van het toezicht op de naleving van de verordening. 

Tijdens de Online Update Politieke Reclame op woensdag 16 december bespreken Machteld Robichon en Bente van Kan (beiden bureau Brandeis) de nieuwe Europese regels en de gevolgen daarvan voor de praktijk. Zij behandelen de belangrijkste verplichtingen uit de verordening en bieden handvatten voor de voorbereiding op de komende verkiezingscampagnes.

De online bijeenkomst vindt plaats van 9.00 tot 10.00 uur en levert 1 opleidingspunt op.

IEF 24036

Uitspraak ingezonden door Jasper Klopper, Visser, Schaap & Kreijger.

Geen merkinbreuk door gebruik van RIJP: onvoldoende overeenstemming met REYPENAER en geen bekend merk

Rechtbank Midden-Nederland 17 nov 2026, IEF 24036; C/16/617573 / KL ZA 26-244 (Wijngaard Kaas tegen Vandersterre c.s.), https://www.ie-forum.nl/artikelen/geen-merkinbreuk-door-gebruik-van-rijp-onvoldoende-overeenstemming-met-reypenaer-en-geen-bekend-merk

Rb. Midden-Nederland 10 november 2026, IEF 24036; C/16/617573 / KL ZA 26-244 (Wijngaard Kaas tegen Vandersterre c.s.). In deze zaak tussen Wijngaard Kaas en Vandersterre c.s. staat de vraag centraal of het gebruik van het teken RIJP inbreuk maakt op het woordmerk "REYPENAER". Wijngaard brengt onder het merk "REYPENAER" oude kazen op de markt en verzet zich tegen het gebruik van RIJP voor een kaaswinkel in Laren. Zij beroept zich primair op art. 2.20 lid 2 onder b BVIE en subsidiair op art. 2.20 lid 2 onder c BVIE. De voorzieningenrechter oordeelt dat het gebruik van RIJP niet uitsluitend als handelsnaamgebruik kan worden aangemerkt, omdat het teken ook wordt gebruikt op onder meer kaasverpakkingen, kassabonnen en reclamemateriaal. Daarmee is sprake van merkgebruik in het economisch verkeer. Hoewel "REYPENAER" en RIJP betrekking hebben op soortgelijke waren en sprake is van enige visuele, auditieve en begripsmatige overeenstemming, is deze overeenstemming gering. Daarbij speelt mee dat het merk REYPENAER verwijst naar het rijpen van kaas en dat RIJP eveneens associaties met het rijpingsproces oproept. De voorzieningenrechter acht direct of indirect verwarringsgevaar daarom niet aannemelijk.

IEF 24031

Executie vernietigingsbevel vertrouwelijke bedrijfsgegevens mag doorgaan, dwangsommen niet verjaard

Rechtbank Noord-Holland 28 okt 2026, IEF 24031; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow), https://www.ie-forum.nl/artikelen/executie-vernietigingsbevel-vertrouwelijke-bedrijfsgegevens-mag-doorgaan-dwangsommen-niet-verjaard

Rb. Noord-Holland 28 oktober 2026, IEF 24031; IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow). De voorzieningenrechter heeft in een executiegeschil geoordeeld dat er geen grond bestaat om de tenuitvoerlegging van eerdere vonnissen over de vernietiging van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Interflow te staken of te schorsen. Twee voormalige werknemers van Interflow, een onderneming gespecialiseerd in luchtbeheersing in gecontroleerde ruimtes, hebben na hun vertrek een concurrerende onderneming opgericht. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bedrijfsbestanden naar externe gegevensdragers hadden gekopieerd en bestanden naar externe e-mailadressen hadden verstuurd. Bij vonnis van 9 november 2022 zijn zij en hun onderneming veroordeeld om de gekopieerde of anderszins verkregen vertrouwelijke informatie, alle kopieën daarvan en daarop gebaseerde documenten en bestanden onder toezicht van een onafhankelijke deskundige aantoonbaar te vernietigen. Omdat volgens Interflow onvoldoende uitvoering was gegeven aan deze verplichtingen, volgde een executiegeschil waarin de rechtbank op 6 november 2023 nadere verplichtingen oplegde om de deskundige toegang te geven tot de relevante systemen, gegevensdragers en e-mailservers en de gegevens alsnog te vernietigen, op straffe van dwangsommen. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dit vonnis op 22 juli 2025, maar oordeelde wel dat Interflow de rapportages van onderzoeksbureau DigiJuris niet kon gebruiken ter bestrijding van de matiging van eerder verbeurde dwangsommen. Dit omdat deze volgens het hof in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor tot stand waren gekomen. Nadat Interflow opnieuw aanspraak had gemaakt op dwangsommen, vorderden de voormalige werknemers en hun onderneming staking of schorsing van de executie. Zij stelden dat de onderzoeksrapportages onbruikbaar waren, dat zij onvoldoende in staat werden gesteld aan de eerdere veroordelingen te voldoen en dat de dwangsommen waren verjaard. Onder verwijzing naar de rechtspraak van de HR over executiegeschillen overweegt de voorzieningenrechter dat bij een definitieve veroordeling slechts grond bestaat voor schorsing van de tenuitvoerlegging indien sprake is van misbruik van executiebevoegdheid in de zin van artikel 3:13 BW.

IEF 24034

Artikel geschreven door Bas Kist, Chiever.

Toblerone terecht in de aanval

Bas Kist, 17 november 2026.

Voor Mondelēz, de eigenaar van de bekende Toblerone chocoladereep, is de maat vol. Na verschillende vergeefse pogingen om Catherine Dodd, een ondernemer uit het Engelse Sussex, te bewegen de vorm van haar vegan chocoladereep aan te passen, begint de Amerikaanse chocoladereus nu een rechtszaak tegen de Britse dame. Wie niet horen wil moet maar voelen, zullen ze gedacht hebben.

IEF 24030

Franchisenemer moet ERA-naam blijven voeren, franchisegever schendt informatieplicht

Rechtbank Noord-Holland 23 sep 2026, IEF 24030; ECLI:NL:RBNHO:2026:13072 (ERA tegen [gedaagden]), https://www.ie-forum.nl/artikelen/franchisenemer-moet-era-naam-blijven-voeren-franchisegever-schendt-informatieplicht

Rb. Noord-Holland 23 september 2026, IEF 24030; ECLI:NL:RBNHO:2026:13072 (ERA tegen [gedaagden]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een franchisenemer van makelaarsorganisatie ERA Nederland gebonden blijft aan een franchiseovereenkomst uit 2009, ondanks een poging de samenwerking per 31 december 2025 te beëindigen. ERA vordert nakoming van verschillende contractuele verplichtingen, waaronder het gebruik van het ERA Marketing Systeem, het voeren van de ERA-naam en het ERA-logo in de bedrijfscommunicatie en de betaling van franchisevergoedingen. De franchisenemer voert aan dat de overeenkomst uit 2009 niet op de huidige vennootschap onder firma van toepassing is en dat de franchiseverhouding daarom met een redelijke opzegtermijn kon worden beëindigd. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Uit de gedragingen van partijen blijkt dat de franchiseovereenkomst in 2013 in de vennootschap onder firma is ingebracht en vervolgens door partijen is uitgevoerd. Het ontbreken van schriftelijke toestemming van ERA voor deze inbreng staat niet aan de toepasselijkheid van de overeenkomst in de weg. De overeenkomst heeft een looptijd van vijf jaar en wordt telkens met vijf jaar verlengd, zonder mogelijkheid tot tussentijdse opzegging. De opzegging van 26 juni 2025 heeft daarom pas effect per 12 april 2029. Ook het beroep op ontbinding wegens tekortkomingen van ERA wordt verworpen, omdat ERA niet in verzuim is komen te verkeren. De franchisenemer blijft tot 12 april 2029 gehouden de franchiseovereenkomst na te komen. Daarbij onderscheidt de rechtbank het contractueel verleende recht om de ERA-merken, handelsnaam en overige aanduidingen te gebruiken van de verplichting om daadwerkelijk het ERA Marketing Systeem te gebruiken. Op grond van andere bepalingen van de overeenkomst moet de franchisenemer bovendien het ERA-logo aan de eigen handelsnaam toevoegen, de ERA-naam in de voorgeschreven bedrijfsuitingen gebruiken en vermelden dat iedere ERA-makelaar zelfstandig en onafhankelijk is. De rechtbank veroordeelt de franchisenemer en haar vennoten hoofdelijk om binnen tien dagen na betekening aan deze verplichtingen te voldoen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 50.000.

IEF 24033

Buma en Sena krijgen deels gelijk in geschil over betaling van muzieklicenties

Rechtbank Limburg 4 nov 2026, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]), https://www.ie-forum.nl/artikelen/buma-en-sena-krijgen-deels-gelijk-in-geschil-over-betaling-van-muzieklicenties

Rb. Limburg 4 november 2026, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een ondernemer de verschuldigde vergoedingen voor het gebruik van muziek aan Buma en Sena moet betalen, maar wijst de gevorderde verhoging vanwege het verlies van een korting af. De ondernemer heeft sinds 2020 doorlopende licentieovereenkomsten met Buma en Sena voor het gebruik van muziek binnen de organisatie. Voor 2026 ontving de ondernemer een vaste factuur van € 1.395,79, waarbij een voorwaardelijke korting van € 650,76 werd toegepast. Buma en Sena stemden vervolgens in met een betalingsregeling waarbij het factuurbedrag in vier maandelijkse termijnen mocht worden voldaan. Nadat de ondernemer niet tijdig volgens deze regeling had betaald, maakten Buma en Sena aanspraak op het openstaande bedrag en een verhoging wegens vervallen korting. De ondernemer stelde echter dat partijen hadden afgesproken dat de jaarlijkse vergoedingen per kwartaal mochten worden betaald en betwistte daarom de vordering.

IEF 24032

Curator moet ruim € 1,3 miljoen aan royalty's uit faillissementsboedel afdragen aan mede-auteursrechthebbende

Rechtbank Amsterdam 4 nov 2026, IEF 24032; ECLI:NL:RBAMS:2026:10960 (Nordisk tegen de curator), https://www.ie-forum.nl/artikelen/curator-moet-ruim-1-3-miljoen-aan-royalty-s-uit-faillissementsboedel-afdragen-aan-mede-auteursrechthebbende

Rb. Amsterdam 4 november 2026, IEF 24032; ECLI:NL:RBAMS:2026:10960 (Nordisk tegen de curator). De rechtbank heeft geoordeeld dat een curator ruim € 1,3 miljoen aan royalty's voor de exploitatie van een tv-format moet afdragen aan Nordisk Banijay (hierna: Nordisk). Nordisk werkte samen met twee inmiddels failliete vennootschappen aan de ontwikkeling van een tv-format voor de internationale markt. Het gerechtshof oordeelde in 2023 dat het gemeenschappelijk auteursrecht op het format voor 50% aan Nordisk toekwam en dat de curator op dit auteursrecht heeft gemaakt door het format zonder haar toestemming te exploiteren. Nordisk heeft daarom recht op de helft van de ontvangen exploitatieopbrengsten. In deze procedure vordert zij betaling van ruim € 1,5 miljoen aan royalty's. De curator stelt zich echter op het voor dat Nordisk ook voor de helft moet bijdragen aan de gemaakte ontwikkelings- en exploitatiekosten en wil deze kosten met de verschuldigde royalty's verrekenen.