Onrechtmatige daad  

Hof Amsterdam 17 februari 2026, IEF 23318; ECLI:NL:GHAMS:2026:459 (Zilveren Kruis tegen [geïntimeerden]). Het Gerechtshof Amsterdam bekrachtigt de beschikking van de rechtbank dat Zilveren Kruis de persoonsgegevens van een zorgaanbieder en haar bestuurder moet verwijderen uit het Incidentenregister en het Externe Verwijzingsregister (EVR). Zilveren Kruis had hen wegens vermeende fraude met pgb-zorgdeclaraties voor acht jaar geregistreerd, maar het hof oordeelt dat de aangevoerde feiten en omstandigheden daarvoor onvoldoende zwaarwegend zijn. Voor opname van strafrechtelijke persoonsgegevens in deze registers is meer nodig dan een redelijk vermoeden van schuld: de beschikbare gegevens moeten een zwaardere verdenking opleveren die een bewezenverklaring van bijvoorbeeld valsheid in geschrift of oplichting redelijkerwijs kan dragen. Aan die maatstaf is hier niet voldaan. De verklaringen van budgethouders waren daarvoor te wisselend en onvoldoende betrouwbaar, mede omdat het ging om kwetsbare personen en nader objectief onderzoek grotendeels uitbleef. Ook andere door Zilveren Kruis genoemde onregelmatigheden in overeenkomsten, declaraties en administratie leveren volgens het hof onvoldoende bewijs van fraude op.

Rb. Rotterdam 16 oktober 2025, IEF 23113; ECLI:NL:RBROT:2025:13088 ([naam vrouw] tegen [naam man]). Partijen hebben tot midden december 2023 een affectieve relatie gehad. Uit deze relatie is een dochter geboren waarover beide ouders gezag hebben. Tijdens een confrontatie heeft [naam man] onrechtmatig bezit gekregen van de telefoon van [naam vrouw]. Hij heeft hierna ook onrechtmatig gebruik van de inhoud gemaakt. [naam vrouw] heeft hier aangifte van gedaan. Hieruit volgde een taakstraf en een schadevergoeding. [naam vrouw] vordert nu inzage in die gegevens. [naam man] stelt dat hij niet meer bij de herstelgegevens kan. 

Rb. Rotterdam 22 oktober 2025, IEF 23075; IT 5009; ECLI:NL:RBROT:2025:12875 ([eiseres] tegen [gedaagde c.s.]). Partijen zijn eigenaren van twee naast elkaar gelegen woningen en zijn dus buren. [gedaagde c.s.] hebben in 2012 beveiligingscamera’s aan hun woning bevestigd omdat zij vaker te maken hebben gehad met (pogingen tot) inbraken. In 2023 zijn de camera's vernieuwd. Volgens [eiseres] maken drie van deze camera’s inbreuk op haar recht op privacy. Ook maakt de draairichting van de poortdeur inbreuk op het eigendomsrecht van [eiseres]. De aanwezigheid van een rechtvaardigingsgrond kan aan een inbreuk het onrechtmatige karakter ontnemen. Of sprake is van een rechtvaardigingsgrond, moet worden beoordeeld in het licht van de omstandigheden van het geval. Verder moet het gebruik van de camera voldoen aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit.  

Rb. Den Haag 5 november 2025, IEF 23065; C/09/675283 / HA ZA 24-958 (Gluggle Jug c.s. tegen Inbound To Anglia). The Gluggle Jug Factory is een in het Verenigd Koninkrijk gevestigde producent en distributeur van de Gluggle Jug. In 2022 heeft zij de intellectuele eigendomsrechten gekregen. Gluckigluck heeft een exclusieve licentie om het Gluggle Jug-merk te gebruiken in het economisch verkeer binnen Europa. Een andere onderneming uit het Verenigd Koninkrijk, Inbound To Anglia, biedt via Amazon in verschillende landen, waaronder Nederland, de vaas 'Bubble Jug' aan. Gluggle Jug c.s. heeft Inbound gesommerd het gebruik van het teken 'Bubble Jug' te staken. Inbound to Anglia betwist inbreuk. Gluggle Jug c.s. vordert in de hoofdzaak een verklaring voor recht dat er inbreuk plaatsvindt. In dit incident vordert Inbound to Anglia een onbevoegdverklaring van de Nederlandse rechter.  

Vzr. Rb. Noord-Nederland 15 september 2025, IEF 22939; IT 4957; ECLI:NL:RBNNE:2025:3760 ([eisende partijen] tegen Google). [eiser sub 2] is enig aandeelhouder, bestuurder en advocaat bij [eiser sub 1]. Bij [eiser sub 1] werken op dit moment meerdere mensen waaronder [eiser sub 2]. Op de Google-bedrijfspagina zijn negatieve reviews geplaatst. [eisende partijen] willen dat de reviews worden verwijderd en dat Google de gegevens van de reviewers bekendmaakt. Volgens hen zijn het overduidelijk valse reviews die schade brengen aan hun naam en reputatie. In korte tijd verschenen vijftien negatieve reviews, maar in dit kort geding ging het alleen om de vier reviews die nog online stonden. Volgens [eisende partijen] is er daarom sprake van een trendbreuk: eerder kwamen zulke reacties niet voor. Google laat weten dat de reviews binnen het beleid vallen en dus niet worden verwijderd. Ook deelt Google de gegevens van de betrokkenen niet.

Hof 's-Hertogenbosch 22 april 2025, IEF 22932; ECLI:NL:GHSHE:2025:1149 ([appellanten] tegen de gemeente en [geïntimeerde sub 2]). Partijen hebben al jaren een moeizame relatie met elkaar. [geïntimeerde] werkt bij de gemeente, [appellanten] zijn inwoners. [appellanten] beschuldigen [geïntimeerde sub 2] onder andere van aanranding van [appellante sub 2]. De gemeente en [geïntimeerde sub 2] willen dat [appellanten] stoppen met het uiten van onterechte beschuldigingen. Zij hebben hierover een procedure gestart bij de rechtbank. De rechtbank heeft de vorderingen toegewezen voor zover deze ziet op de beschuldiging van aanranding, met veroordeling van [appellanten] in de proceskosten. Daartoe heeft de rechtbank het volgende overwogen. Er is sprake van een ernstige beschuldiging die geen steun vindt in het feitenmateriaal. De beschuldiging is herhaaldelijk in het openbaar geuit. De beschuldiging heeft schadelijke gevolgen voor de gemeente en [geïntimeerde sub 2]. Dit maakt dat het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer zwaarder weegt dan het recht op vrijheid van meningsuiting en dat het gevorderde gebod (grotendeels) toewijsbaar is. Het opleggen van een dwangsom is nodig omdat uit niets blijkt dat [appellanten] bereid zijn vrijwillig aan de veroordeling te voldoen. Hun tegenvordering, dat sprake zou zijn van misbruik van bevoegdheid, is onvoldoende onderbouwd. De rechtbank wijst die vordering af. 

Rb. Amsterdam 26 maart 2025, IEF 22821; ECLI:NL:RBAMS:2025:4440 (Eiser tegen gedaagde). Eiser verzorgt onder de naam ‘Enneagram Nederland’ opleidingen op het gebied van het ‘enneagram’. Het enneagram is een model voor persoonlijke ontwikkeling op basis van negen persoonlijkheidstypen. Zij verzorgt hierin opleidingen en heeft meerdere boeken geschreven over het enneagram, onder andere ‘Typisch Coachen, Typisch Counselen’ (hierna: TCTC) en ‘Enneagram door dummies’ (hierna: EvD). Gedaagde is business-coach en zij is in 2016 ingehuurd door eiser voor marketingwerkzaamheden. Later is zij verschillende opleidingen bij eiser over het enneagram gaan volgen. De opleiding ‘Enneagram Coach & Counselor’ heeft zij niet afgemaakt. Begin 2023 heeft gedaagde het boek ‘Hoe word je een Topcoach’ (hierna: het e-book) geschreven, dat gratis te downloaden was. Eiser stelt dat gedaagde haar werk heeft gekopieerd in het e-book. In deze zaak vordert eiser onder andere een verklaring voor recht dat gedaagde onrechtmatig heeft gehandeld door zich onterecht uit te geven als gecertificeerd Enneagram Coach, en door inbreuk te maken op de auteursrechten van eiser. Gedaagde stelt dat zij verschillende opleidingen bij eiser heeft gevolgd, en dat de gebruikte titels niet beschermd zijn. Ook ontkent zij de auteursrecht inbreuk en stelt hiertoe onder andere dat de enneagram-theorie niet auteursrechtelijk beschermd is, gebruik werd gemaakt mét bronvermelding en eiser in haar eigen boek aanmoedigt tot verspreiding van de inhoud.

Rb. Noord-Holland 21 mei 2025, IEF 22726, RB 3902; ECLI:NL:RBNHO:2025:5531 (Eiser tegen gedaagde). Eiser is landschapsontwerper en gedaagde is interieurarchitect. Zij zijn beiden betrokken geweest bij de totstandkoming van een luxe villa met buitenruimte in Spanje. Beelden van deze Spaanse villa zijn getoond in een design televisieprogramma, “Design Secrets”, uitgezonden door SBS6 in december 2023. Gedaagde presenteerde dit item. Eiser stelt dat gedaagde inbreuk heeft gemaakt op zijn auteursrechten, misleidende reclame heeft gemaakt en meer in het algemeen onrechtmatig tegenover hem heeft gehandeld. Volgens eiser heeft gedaagde in het televisieprogramma namelijk op onrechtmatige wijze beelden van de door eiser ontworpen buitenruimte getoond dan wel laten tonen en daarbij de (misleidende) indruk gewekt dat hijzelf, en niet eiser, de ontwerper van de buitenruimte is. Eiser vordert staking van de openbaarmaking van alle beelden en de beschrijvingen die suggereren dat gedaagde de ontwerper is van de tuin en overige buitenruimte van de villa. De rechtbank volgt eiser niet in zijn stellingen en wijst zijn vorderingen af.

Hof Den Haag 7 januari 2025, IEF 22681; ECLI:NL:GHDHA:2025:626 (Appellant en Corpocon tegen Geïntimeerde). Geïntimeerde is ledselschadeadvocaat en Appellant is een belangenbehartiger die onder meer benadeelden bijstaat bij de afwikkeling van (massa)schadeclaims. Appellant is enig aandeelhouder en bestuurder van Corpocon. Via Corpocon behartigt Appellant de belangen van een groep slachtoffers van het schietincident in winkelcentrum ‘De Ridderhof’ in Alphen aan den Rijn. Een journalist heeft een artikel in het AD geschreven waarin hij zich negatief uitlaat over Appellant en zijn werkwijze bij de belangenbehartiging van de slachtoffers van het schietincident. De Raad voor de Journalistiek oordeelde dat het AD en de journalist onzorgvuldig hebben gehandeld. Geïntimeerde was telefonisch benaderd door de journalist van het artikel met vragen over de rol van Appellant in de schadeafhandeling van het schietincident. Tijdens dit telefoongesprek heeft Geïntimeerde zich kritisch uitgelaten. Appellant meent dat Geïntimeerde onrechtmatig heeft gehandeld jegens hen, omdat hun eer en goede naam is geschaad door de uitlatingen. In de procedure voor de rechtbank vorderde Appellant dan ook een verklaring voor recht dat Geïntimeerde jegens hen onrechtmatig heeft gehandeld door zijn uitlatingen in het artikel van het AD. De rechtbank heeft dit afgewezen en nu gaat Appellant in hoger beroep.

Gerecht in eerste aanleg van Curaçao 10 februari 2025, IT 4843, IEF 22670; ECLI:NL:OGEAC:2025:41 (Eiseres 2 tegen gedaagde). Eiseres 2 is advocaat en mediator in Curaçao. Gedaagde is een voormalig cliënt van eiseres 2. Oud-collega en vriend van gedaagde, Van Gils, verweer eiseres 2 naar haar door. Eiseres 2 en gedaagde hebben een intakegesprek gehad van ruim een uur. Hiervoor betaalde gedaagde NAF 400,00. Gedaagde heeft voor verdere advisering een voorschot van NAF 3.000,00 betaald. Een tweede gesprek heeft echter niet plaatsgevonden, doordat gedaagde de gemaakte afspraken telkens annuleerde. Gedaagde heeft daarna, in strijd met de waarheid, aan Van Gils gesteld dat zij voor het eerste gesprek een bedrag van NAF 900,00 heeft betaald en vervolgens een bedrag van NAF 4.000,00 als voorschot. Eiseres 2 liet gedaagde daarop via haar gemachtigde sommeren om een rectificatie te sturen aan Van Gils met excuses en erkenning van de onjuiste uitlatingen. Gedaagde voldeed niet aan de sommatie; in plaats daarvan plaatste zij een deel van de sommatiebrief op haar Whatsapp-status, met daarbij opnieuw beschuldigingen richting eiseres 2, onder meer dat zij een bedrieger zou zijn.