Dossiers

Geheel conform het onderwerp zijn berichten met dit onderwerp vrij schaars. Lang geleden is het Recht Tot Inkeer al eens aan de orde geweest, nu aandacht voor het in de recente Mamma Mia-zaak (er blijken trouwens meer soortgelijke uitspraken tegen dezelfde gedaagde te zijn) al even aangestipte Grootrecht en Kleinrecht. 

In de vakliteratuur wordt er vrijwel geen aandacht aan besteed. Alleen de 'Spoor/Verkade/Visser' maakt er zijdelings melding van, o.a: "Zo wordt ten aanzien van het uitvoeringsrecht met betrekking tot dramatisch-muzikale werken weer nader onderscheiden tussen zgn. 'grootrecht' (uitvoering met gelijktijdige opvoering) en 'kleinrecht' (uitvoering zonder gelijktijdige opvoering), terwijl bij dit laatste weer onderscheiden kan worden tussen primaire openbaarmaking door radiozenders en secundaire openbaarmaking via de kabel, of door middels van radio-ontvangers in niet-besloten kring."

Komt de (impliciete) vraag naar het associatiegevaar, inhoudende gevaar voor verwarring tussen beide (fris-)drank merken bekend voor? Waarschijnlijk door dit eerdere bericht over het door Mad Bat gewonnen proces tegen Bacardi. De rechter oordeelde daarin onder meer dat de afbeelding van Bacardi's vleermuis, zonder de toevoeging 'Bacardi' geen bekendheid genoot.

Goed nieuws: Het BMB heeft besloten om alle overblijvende klassen (1, 3-5, 7, 9, 10-12, 14, 16, 18, 22-26 en 28-45) versneld en wel per  1 januari 2006 voor oppositie open te stellen (voor depots verricht na deze datum). Kennelijk heeft de oppositie toch niet zo'n grote weerslag gehad op de werkdruk als van te voren gedacht. Misschien dat de kosten van de oppositie hier debet aan zijn, maar het aantal gepubliceerde uitspraken is in ieder geval gering. Lees hier de mededeling van het BMB.

De Staatcourant bericht dat commerciële omroepen stelselmatig de reclameregels overtreden. Volgens 'verantwoordelijk commissaris' Brakman van het CvdM wordt  'De kijker overspoeld met reclame.' Vooral speelfilms blijken te vaak door reclameblokken onderbroken te worden. Om deze ontwikkeling een halt toe te roepen gaat het commissariaat intensiever controleren.

Hoewel de webstite van het CvdM zelf er nog geen melding van maakt, worden volgens het bericht de tv-zenders Net 5, Veronica en Yorin beboet met ruim een kwart miljoen euro 'voor het uitzenden van 'buitensporig veel reclame'. Net 5 krijgt een boete van 121 duizend euro Veronica  81 duizend euro en  Yorin ruim een halve ton. Begin september volgen nog hoorzittingen met de beklaagden, waarna de sancties definitief worden vastgesteld. De overtredingen zijn vastgesteld tijdens een steekproef in april.

Persbericht Consumentenbond: "De Reclame Code Commissie heeft geoordeeld dat de BankGiro Loterij mensen ten onrechte winnaar van een prijs heeft genoemd. De reclamefolder van 22 juni 2005 wekt de onjuiste indruk dat de ontvanger uitverkoren is voor een prijs.

De Consumentenbond had daarom een klacht ingediend bij de Reclame Code Commissie. De Reclame Code Commissie heeft daarop uitgesproken dat de uiting in strijd is met de Reclame Code en dat ten onrechte de indruk wordt gewekt dat mensen “uitverkoren” zijn. De bond is blij met deze uitspraak." 

Het is te hopen dat er nog een bodemprocedure volgt. Met cassatie, zodat de Hoge Raad de mogelijkheid wordt geboden om in een gedenkwaardig arrest te oordelen dat het wekken van de indruk dat mensen “uitverkoren” zijn altijd en in alle omstandigheden onrechtmatig is.

Een waarschuwing uit het oosten: altijd goed je Praktiker-arrest lezen en zorgvuldig je merk deponeren en gebruiken (of natuurlijk opnieuw deponeren). OTTO is alvast een hoop Duitse merken kwijt. "Daß ein Versandhandelsunternehmen, das für eine Vielzahl von Waren eingetragene Wort- und Wort-/Bildmarken, die das Unternehmenskennzeichen – im Streitfall: „OTTO“ - enthalten, lediglich auf Katalogen und Versandtaschen, nicht aber auf der Ware selbst anbringt, diese damit nicht in einer für den Erhalt der Marke maßgeblichen Weise benutzt.

Der Verkehr sieht in solchen Fällen in der Bezeichnung „OTTO“ oder „OTTO-VERSAND“ lediglich einen Hinweis auf das Versandhandelsunternehmen, nicht dagegen auch eine Bezeichnung der jeweils vertriebenen Ware als „OTTO-Ware“. Mitteilung der Pressestelle

Het ANP bericht dat bij de Rechtbank Breda gisteren een kort geding heeft gediend in een curieuze reclamezaak tussen het Bisdom Breda en de Gilzense uitvaartondernemer Leo van der Velden. De doodgraver plaatste op 13 april een advertentie in een weekblad waarin hij de prijs van de door hem verzorgde uitvaartdienst vergeleek met het tarief dat parochies in rekening zouden brengen voor een uitvaartmis. Het Bisdom eist nu een rectificatie omdat, in de woorden van de advocaat, de ondernemer appels met peren zou verlijken en dus misleidende reclame maakt. Bovendien zouden de parochies ook geen vaste prijzen hanteren.

Volgens de advocaat van de uitvaartondernemer heeft zijn cliënt het publiek gewoon goed willen voorlichten en heeft het bisdom bovendien tot nu toe op geen enkele manier  waargemaakt dat het in de advertentie genoemde bedrag onjuist is. Voorzover relevant zou  het ook tegen de regels van de kerk zijn om geld te vragen voor een uitvaartmis. Wie het vonnis in handen krijgt, mag het vanzelfsprekend meteen mailen.

Het bestrijden van plagiaat is populair in Belgie, maar niet voorbehouden aan de Belgen zelf. Na Madonna en Vangelis (zie eerder bericht), wordt nu de Vlaamse zanger Helmut Lotti beschuldigd van plagiaat. De Zuid-Afrikaanse platenfirma Gallo Music beticht Lotti van het gebruik van drie composities, Qongqothwane, Tula tula en Jikela emaweni hamba, van Zuid-Afrikaanse artiesten voor zijn cd 'Out of Africa. 

Volgens Lotti's manager zou het echter gaan om ,,traditionele volksliederen. Maar in Zuid-Amerika heb je ook uitgeverijen die die traditionals hebben bewerkt en ze dan in hun portefeuille hebben gestopt. Dat noem ik pas stelen van het publieke domein.'' Of er ook bezwaar is gemaakt tegen de titel van de CD is niet bekend. Lees meer in de Standaard.

Wim Hoen, Endemol’s Intellectual Property rights manager: “We are regularly confronted with parties who want to take advantage of the success of our formats. Especially in Central Europe there are many copycats. It’s crucial that we deal with such matters. Our victory in the Croatia lawsuit gives us confidence for possible other cases in the future.” Lees hier het bericht.

Rechtbank 's-Gravenhage, 13 juli 2005, zaaknr. 226001, Diamed AG c.s. tegen Sanquin Bloedvoorziening c.s. (Met dank aan Wouter Pors, Bird & Bird)

Na haar uitspraak in de zaak Stork/CFS Bakel van 19 januari 2005 (IER 2005, 40) heeft de Rechtbank Den Haag opnieuw een belangwekkende uitspraak gedaan inzake grensoverschrijdende bevoegdheid in octrooizaken. Dit keer in een vonnis van 13 juli 2005 in de zaak Diamed/Sanquin Bloedvoorziening c.s.(rolnummer 04/2567). In deze zaak is aan de orde of de vijf gedaagden (Sanquin Bloedverziening c.s.) inbreuk maken op het Europese octrooi van Stiftung Für Diagnostische Forschung. In reconventie vorderen Sanquin c.s. de vernietiging van het Nederlandse deel van het octrooi. Sanquin Bloedvoorziening is gevestigd in Nederland. De overige vier vermeende inbreukmakers zijn alle gevestigd in andere EG-landen (Zweden, Italië, Spanje en Duitsland).

Ten aanzien van de Nederlandse gedaagde Sanquin Bloedvoorziening heeft de rechtbank, gelet op artikel 22 lid 4 EEX-verordening, en onder verwijzing naar haar uitspraak inzake Stork/CFS, in de hoofdzaak haar definitieve beslissing over grensoverschrijdende bevoegheid aangehouden tot het Europese Hof uitspraak heeft gedaan in de zaak GAT/LuK (C-4/03). Sinds de conclusie van conclusie van Advocaat-Generaal Geelhoed in GAT/LuK is onduidelijk of de ruimhartige Nederlandse cross border-praktijk Europeesrechtelijk door de beugel kan.