Hof Den Haag 20 januari 2026, IEF 23234; ECLI:NL:GHDHA:2026:55 ([appellant ] c.s. tegen BMW). Het hof beslist in hoger beroep in een opheffingskortgeding dat het door BMW gelegde conservatoire beslag tot afgifte op BMW-voertuigen afkomstig van de Fremantle Highway niet wordt opgeheven. De appellanten hadden 260 voertuigen gekocht; BMW had beslag gelegd op 253 voertuigen (246 bij Womy en 7 bij 3B Exclusief). Het hof stelt voorop dat in kort geding moet worden afgestemd op een bodemuitspraak over hetzelfde geschilpunt tussen dezelfde partijen, behoudens kennelijke misslag of zodanig gewijzigde omstandigheden dat de bodemrechter anders zou hebben beslist. Dat afstemmen is hier leidend, omdat de rechtbank in de bodemprocedure op 30 juli 2025 [IEF 22842] reeds (samengevat) voor recht heeft verklaard dat (de meeste) appellanten inbreuk maakten op BMW’s Unie-merken en -modellen door het aanbieden/verhandelen/voorraad houden/in- of uitvoeren van de voertuigen, met een inbreukverbod, opgave, recall en een bevel tot afgifte ter vernietiging (niet uitvoerbaar bij voorraad), terwijl één vennootschap ([appellant 3]) van die bevelen werd uitgezonderd omdat zij niet betrokken werd geacht. Tegen deze achtergrond bekrachtigt het hof in de kern het eerdere kortgedingvonnis van 15 juli 2024 [IEF 22134] waarin de vorderingen tot opheffing van het beslag waren afgewezen en in reconventie een verbod/opgave/recall was toegewezen.

Rb. Gelderland 14 januari 2026, IEF 23230; ECLI:NL:RBGEL:2026:178 (ANP tegen [gedaagde in conv]). De Rechtbank Gelderland oordeelt dat ANP niet heeft aangetoond dat op de betrokken persfoto auteursrecht rust. ANP had gesteld dat een ondernemer inbreuk had gemaakt door een foto op haar website te plaatsen zonder naams- en bronvermelding en vorderde schadevergoeding wegens gederfde licentie-inkomsten en bijkomende schade. De kantonrechter stelt vast dat ANP op grond van een licentieovereenkomst bevoegd is om zelfstandig op te treden, maar overweegt dat voor auteursrechtelijke bescherming vereist is dat sprake is van een werk met een eigen oorspronkelijk karakter en het persoonlijk stempel van de maker (art. 1 en 10 Aw). ANP heeft echter onvoldoende concreet toegelicht welke creatieve keuzes de fotograaf heeft gemaakt en waarom de foto aan deze criteria voldoet, terwijl door de wederpartij vergelijkbare foto’s van hetzelfde nieuwsfeit zijn overgelegd en is aangevoerd dat de foto eerder zonder bronvermelding online heeft gestaan.

Rb. Rotterdam 31 december 2025, IEF 23229; IT 5082; ECLI:NL:RBROT:2025:15317 ([eisers] tegen [gedaagde]). De zaak betreft een kort geding tussen een influencer en partner enerzijds en de beheerder van een juicekanaal anderzijds. [eisers] vorderen dat berichten van het juicekanaal worden verwijderd, verwijderd gehouden en dat een rectificatie op het juicekanaal wordt geplaatst. De berichten bevatten vermeende misstanden in de beautysalons van [eiser 1], een verjaardagsfeest in attractiepark DippieDoe en de professionele achtergrond van [eiser 2]. [eiser 1] reageert op zijn eigen kanalen met berichten waarin hij suggereert dat [gedaagde] achter ernstige bedreigingen, vernielingen en het “kapotmaken” van de eerste verjaardag van zijn kind zit, en hij kondigt een eigen onderzoek en “ontmaskering” aan. In conventie vorderen [eisers] op grond van onrechtmatige daad (artikel 6:162 BW) en een inbreuk op hun recht op eer en goede naam en privacy (artikel 8 EVRM) onder meer dat de berichten worden verwijderd en verwijderd gehouden, dat het juicekanaal zich onthoudt van soortgelijke uitingen, dat een uitgebreide rectificatie wordt geplaatst op alle socialmediakanalen van het juicekanaal en dat de namen en adressen van de bronnen die uitlatingen over [eiser 2] hebben gedaan worden verstrekt, alles op straffe van dwangsommen. In reconventie vordert [gedaagde], ook onder beroep op onrechtmatige daad en bescherming van zijn eer en goede naam, dat [eiser 1] en [eiser 2] hun uitingen over hem verwijderen en verwijderd houden, dat zij zich onthouden van nieuwe onnodig grievende uitlatingen, dat zij een rectificatie plaatsen op hun eigen socialmediakanalen en dat zij tot de proceskosten worden veroordeeld.

Rb. Gelderland 23 december 2025, IEF 23233; IT 5085; ECLI:NL:RBGEL:2025:11614 (de Stichting tegen [gedaagde]). In dit kort geding (verstek) vorderde Stichting Driegasthuizengroep (zorginstelling in de regio Arnhem) maatregelen tegen een familielid van bewoners, dat via diverse socialmediakanalen veelvuldig berichten, foto’s en video’s plaatste over vermeende misstanden in de ouderenzorg, waarbij hij (ook met naam/beeld) medewerkers en bestuurders van de Stichting en een zorglocatie betrok en derden opriep tot actie. De voorzieningenrechter past het klassieke afwegingskader toe bij de botsing tussen vrijheid van meningsuiting (art. 7 Gw en art. 10 EVRM) en het recht op bescherming van eer, goede naam en privacy (art. 10 Gw en art. 8 EVRM). Gelet op de aard en toon van de uitingen (ernstige beschuldigingen/verdachtmakingen, beledigingen, intimiderende en opruiende passages en het delen/vragen van persoonsgegevens), en de impact op betrokkenen en de zorgverlening, oordeelt de voorzieningenrechter dat de uitingen onrechtmatig zijn en dat de grenzen van art. 10 lid 2 EVRM ruimschoots zijn overschreden; het gaat niet om “gewone” kritiek of zorguitingen.

Gerecht EU 14 januari 2026, IEF 2322; IEFbe 4091; ECLI:EU:T:2026:4 (Kimpton Hotel & Restaurant Group LLC tegen EUIPO en Kamstar GmbH). In 2022 diende Kamstar GmbH twee aanvragen in voor de Uniewoordmerken Kimsum en Kimkom, die onder meer betrekking hadden op diensten in klasse 43, waaronder hotel- en restaurantdiensten, dagopvang en zorg- en huisvestingsdiensten voor ouderen en kinderen. Kimpton Hotel & Restaurant Group LLC stelde oppositie in op basis van haar oudere Uniewoordmerk KIMPTON, dat eveneens bescherming geniet voor een breed scala aan diensten in klasse 43. De Oppositieafdeling wees de bezwaren af wegens het ontbreken van verwarringsgevaar. In beroep verklaarde de Kamer van Beroep de opposities gedeeltelijk gegrond, maar oordeelde dat voor bepaalde diensten op het gebied van dagopvang en ouderenzorg geen verwarringsgevaar bestond, omdat deze slechts in geringe mate zouden overeenkomen met de door het oudere merk bestreken diensten.

Gent, Brussel en Breda, Amsterdam, januari 2026

Brantsandpatents, toonaangevend kantoor op het gebied van intellectuele eigendom in België, verwelkomt Merk-Echt in de groep, marktleider in merkenindieningen in de Benelux. Met deze strategische stap versterken beide kantoren hun positie als belangrijke IP-groep in de Benelux.

Merk-Echt heeft in Nederland een sterke reputatie opgebouwd als een efficiënt, cliëntgericht en innovatieve speler in merkenrecht. Door de krachten te bundelen met Brantsandpatents, onderstrepen beide kantoren hun gedeelde ambitie om hoogwaardige en efficiënte IP-diensten aan te bieden aan cliënten die actief zijn in een steeds complexere en internationalere omgeving.

We’re very excited to welcome Tessa de Mönnink (partner) & Anna van Essen (counsel) to Leeway Advocaten as of 1 January 2026!

Tessa is widely regarded as one of the leading experts in distribution, franchising and commercial contracts, not only in the Netherlands but across Europe. She was recently named Best Franchise Service Provider in Europe by the European Franchise Federation.

Anna brings deep experience in distribution, franchise law and commercial contracts, combined with a strong background in IP and media law – a natural match with Leeway’s existing strengths. 

Tessa and Anna have worked together for many years, advising leading brands across sectors including retail, fashion, food & beverage, and healthcare.

Their arrival marks another exciting step in Leeway’s growth and strengthens our position as a leading and specialist firm for  ambitious, international brands.

Commenting on the move, founding partner Marga Verwoert said: “We are delighted that Tessa and Anna will be part of our continuing success story. Their commitment to really getting to know their clients’ businesses to provide highest quality advice in an easily digestible way, fits perfectly with Leeway’s client service ethos.”

Welcome, Tessa and Anna – great to have you on board!

Gerecht EU 14 januari 2026, IEF 23220; ECLI:EU:T:2026:15 (Froneri Bulgaria EOOD tegen EUIPO en Daesef AD). Op 1 april 2021 diende Froneri Bulgaria EOOD een verzoek tot nietigverklaring in van een geregistreerd EU-model van Daesef AD. Het ontwerp betreft verpakkingen die vallen onder klasse 09.03 van de Overeenkomst van Locarno, waaronder dozen met deksels, verpakkingen voor levensmiddelen, flexibele openingscontainers en ijsdozen. Het verzoek was gebaseerd op het ontbreken van nieuwheid en eigen karakter in de zin van respectievelijk artikel 5, lid 1, onder b, en artikel 6, lid 1, onder b, van Verordening nr. 6/2002. De nietigheidsafdeling van het EUIPO wees dit verzoek af, waarna Froneri beroep instelde bij de Raad van Beroep en vervolgens bij het Gerecht. Wat betreft het beroep op het ontbreken van eigen karakter voerde Froneri twee hoofdargumenten aan. Ten eerste stelde zij dat de Raad van Beroep de productcategorie waarop het ontwerp betrekking heeft onjuist had vastgesteld. Volgens Froneri had de Raad de categorie nader moeten aanduiden door expliciet te verwijzen naar ijsdozen. Het bezwaar had derhalve niet betrekking op een uitsluiting van ijsdozen, maar op de wijze waarop de productcategorie was omschreven. Ten tweede stelde Froneri dat de Raad van Beroep de algemene indruk van het betwiste ontwerp onvoldoende onderscheidend had beoordeeld ten opzichte van eerdere ontwerpen. Het Gerecht verwerpt het eerste argument en oordeelde dat Froneri niet heeft aangetoond dat de Raad van Beroep een beoordelingsfout had gemaakt bij het bepalen van de toepasselijke productcategorie. Volgens het Gerecht heeft de Raad terecht geoordeeld dat het ontwerp bedoeld was voor dozen met deksels en verpakkingen voor levensmiddelen.

Het onderstaande betreft een beknopte weergave van het advies van de Raad voor Cultuur, Maken (z)onder druk. Artistieke vrijheid als democratisch fundament (Den Haag: Raad voor Cultuur, 2026).

Artistieke vrijheid als democratisch fundament onder druk

In het advies Maken (z)onder druk concludeert de Raad voor Cultuur dat de artistieke vrijheid in Nederland in toenemende mate onder druk staat en dat sprake is van een structureel patroon, niet slechts van losse incidenten. Kunstenaars en culturele instellingen worden steeds vaker geconfronteerd met maatschappelijke weerstand, intimidatie en pogingen om kunstuitingen te verhinderen of te beïnvloeden. Volgens de raad raakt deze ontwikkeling aan een wezenlijke functie van kunst binnen de democratische rechtsstaat. Kunst vormt, naast onder meer journalistiek, wetenschap en rechtspraak, een onderdeel van het zogeheten democratisch middenveld: een vrije publieke ruimte waarin uiteenlopende perspectieven naast elkaar kunnen bestaan en kunnen schuren. Wanneer die ruimte onder druk komt te staan, bestaat het risico van zelfcensuur en verschraling van het maatschappelijke debat.

Verticale en horizontale druk: overheid en samenleving

De raad analyseert de druk op artistieke vrijheid langs een verticale en een horizontale as. De verticale as ziet op de verhouding tussen kunst en overheid. Artistieke vrijheid is in Nederland juridisch beschermd via artikel 7 Grondwet en internationale mensenrechtenverdragen, maar de raad signaleert dat politici en bestuurders zich in toenemende mate inhoudelijk uitlaten over kunstuitingen of subsidierelaties ter discussie stellen. Dat kan op gespannen voet staan met het Thorbecke-adagium, dat voorschrijft dat de overheid geen inhoudelijk oordeel velt over kunst. De meeste druk manifesteert zich echter op de horizontale as: de relatie tussen kunst en samenleving. Kunstenaars en presentatie-instellingen krijgen te maken met protesten, online campagnes, intimidatie en bedreigingen, vaak rond maatschappelijk beladen thema’s zoals identiteit, religie en geopolitiek. Deze maatschappelijke druk, veelal niet strafbaar maar wel effectief, leidt volgens de raad in de praktijk tot terughoudendheid en zelfcensuur, met name in het onderwijs en bij instellingen met een publieke functie

Noodzaak van actieve ‘dijkbewaking’

De Raad voor Cultuur benadrukt dat juridische bescherming alleen onvoldoende is om artistieke vrijheid te waarborgen en pleit voor actieve ‘dijkbewaking’. Politiek en overheid moeten het publieke belang van kunst expliciet verdedigen en het Thorbecke-adagium wettelijk verankeren, bijvoorbeeld in de Wet op het specifiek cultuurbeleid. Daarnaast adviseert de raad terughoudendheid bij het stellen van aanvullende subsidie-eisen, versterking van de bescherming tegen maatschappelijke druk en een steviger inzet op kunstonderwijs in relatie tot burgerschapsvorming. Ook de culturele sector, het onderwijs en het publiek dragen verantwoordelijkheid voor het behoud van een vrije publieke ruimte voor kunst. Volgens de raad kan kunst haar democratische functie alleen vervullen wanneer makers en instellingen zonder druk of vrees voor repercussies kunnen werken en presenteren.