Merkenrecht  

Gerecht EU 8 juli 2026, IEF 23682, IEFbe 4256; ECLI:EU:T:2026:445 (Phoenix Pharma SE tegen EUIPO). Phoenix Pharma vroeg inschrijving aan van het Uniewoordmerk ‘Be the Heartbeat of Healthcare’ voor diverse wervings-, selectie-, personeelsbeheer- en uitzenddiensten in klasse 35. De onderzoeker wees de aanvraag gedeeltelijk af op grond van artikel 7 lid 1 onder b, gelezen in samenhang met artikel 7 lid 2 UMVo. De kamer van beroep bevestigde die weigering. Volgens haar zal het relevante Engelstalige publiek, dat deels uit het algemene publiek en deels uit vakpubliek met een verhoogd aandachtsniveau bestaat, de slogan begrijpen als een aansporing om een essentieel of belangrijk onderdeel van het gezondheidszorgstelsel te worden. Het Gerecht verwerpt het beroep van Phoenix Pharma op artikel 94 lid 1, tweede volzin, UMVo. De kamer van beroep had met haar verwijzing naar het Cambridge Dictionary geen nieuwe betekenis of nieuwe weigeringsgrond geïntroduceerd, maar slechts de reeds door de onderzoeker gehanteerde betekenis van ‘the heartbeat of something’ verduidelijkt. Phoenix Pharma had zich daarover in de administratieve procedure al kunnen uitlaten, zodat haar rechten van verdediging niet waren geschonden. Het Gerecht hoefde daarom niet meer te beoordelen of die betekenis als een algemeen bekend feit kon worden aangemerkt.

Rechtbank Amsterdam 26 oktober 2011, IEF 23679; ECLI:NL:RBAMS:2011:10620 (eiseressen tegen gedaagden). Heineken Nederland, Heineken Brouwerijen, Amstel Brouwerij en Brand Bierbrouwerij vorderden tegen drie niet-verschenen gedaagden onder meer verklaringen voor recht, verboden, schadevergoeding, winstafdracht en verschillende nevenvoorzieningen wegens inbreuk op hun merk- en handelsnaamrechten en onrechtmatig handelen. Uit het dictum blijkt dat de verweten gedragingen onder meer bestonden uit het vullen of laten vullen van fusten, andere verpakkingen en kelderbierinstallaties waarop merken of handelsnamen van Heineken waren aangebracht met ander bier dan Heinekenbier. Ook het invoeren, uitvoeren, aanbieden, in voorraad houden en verhandelen van zulke gevulde verpakkingen, het leveren van ander bier aan aan Heineken gebonden horecaondernemers en het inzamelen of verwerven van Heinekenfusten werden verboden. Omdat gedaagden niet waren verschenen, werd verstek verleend. De rechtbank overweegt uitsluitend dat de gevorderde dwangsom moet worden beperkt en dat de overige vorderingen haar niet onrechtmatig of ongegrond voorkomen. Een zelfstandige beoordeling van de merkenrechtelijke inbreukcriteria ontbreekt daardoor in het gepubliceerde vonnis; voor de feitelijke grondslag wordt verwezen naar de aan het vonnis gehechte dagvaarding.

Gerecht EU 8 juli 2026, IEF 23681; IEFbe 4255; ECLI:EU:T:2026:449 (SCM Biogroup tegen EUIPO en Bio Group Medical System Srl). SCM Biogroup verzette zich tegen de inschrijving van het Uniebeeldmerk BIO-GROUP MEDICAL SYSTEM voor onderzoeks-, analyse-, test- en controlediensten in klasse 42. De oppositie was onder meer gebaseerd op het oudere Uniebeeldmerk BIOGROUP en op de handelsnaam SCM BIOGROUP en de domeinnaam biogroup.fr. Nadat de oppositieafdeling de oppositie had toegewezen, vernietigde de kamer van beroep die beslissing en wees zij de oppositie volledig af wegens het ontbreken van verwarringsgevaar. Het Gerecht bevestigt dat het relevante publiek hoofdzakelijk bestaat uit beroepsbeoefenaren met een relatief hoog aandachtsniveau. Ook onderschrijft het Gerecht dat het gemeenschappelijke element ‘biogroup’ of ‘bio-group’ slechts zwak onderscheidend is. De woorden ‘bio’ en ‘group’ zijn voor het relevante publiek begrijpelijk en hun samenvoeging levert geen ongebruikelijke of fantasievolle term op die meer is dan de som van de afzonderlijke bestanddelen. De overgelegde bewijzen tonen wel gebruik van het oudere merk aan, maar zijn onvoldoende om een door intensief gebruik of bekendheid versterkt onderscheidend vermogen vast te stellen.

Gerecht EU 1 juli 2026, IEF 23673; IEFbe 4252; ECLI:EU:T:2026:422 (Driss El Hakmaoui Attilah tegen EUIPO). Het Gerecht van de Europese Unie verwerpt het beroep van Driss El Hakmaoui Attilah tegen de beslissing van de tweede kamer van beroep van het EUIPO van 23 oktober 2024 (zaak R 403/2024‑2), waarin het Uniebeeldmerk 4011 B552 nietig wordt verklaard wegens kwade trouw. Bella Tawziaa II en Groupe Bellakhdar vorderen op 31 maart 2022 bij het EUIPO nietigverklaring van het in 2013 aangevraagde Uniebeeldmerk (nr. 11 674 413) voor waren in klasse 30 (waaronder koffie, thee en aanverwante producten). Zij beroepen zich daarbij op oudere rechten die onder meer de elementen 4011 en B552, Arabische woordelementen en een leeuwconcept of leeuwafbeelding bevatten. De nietigheidsvordering is formeel gebaseerd op art. 59 lid 1 sub b Verordening (EU) 2017/1001 (Uniemerkverordening 2017), maar omdat de merkaanvraag dateert van 21 maart 2013, beoordeelt het Gerecht de zaak materieel aan de hand van art. 52 lid 1 sub b Verordening (EG) nr. 207/2009. Het Gerecht benadrukt dat bij kwade trouw niet dezelfde vergelijking plaatsvindt als bij verwarringsgevaar: het gaat niet om een precieze mate van overeenstemming vanuit het perspectief van de gemiddelde consument, maar om de bedoeling van de aanvrager op het moment van indiening van de merkaanvraag. Die bedoeling moet objectief worden vastgesteld aan de hand van alle relevante omstandigheden, waarbij ook feiten van na het depot in aanmerking mogen worden genomen voor zover zij licht werpen op de intentie ten tijde van het depot.

Hof Den Haag 23 juni 2026, IEF 23675; ECLI:NL:GHDHA:2026:1975 (Sporttrading tegen Puma). Puma verweet Sporttrading inbreuk op haar Benelux- en Uniemerken door 10.500 dubbelverpakkingen Puma-boxershorts aan de Noorse detailhandelaar Europris te verkopen en te leveren. Omdat Sporttrading daarbij aan de Puma-merken identieke tekens gebruikte voor identieke waren, stond in beginsel merkinbreuk vast op grond van artikel 2.20 lid 2 onder a BVIE en artikel 9 lid 2 onder a UMVo. Sporttrading beriep zich op uitputting en stelde dat zij de boxershorts had gekocht van GTS, die deze van Puma’s licentienemer Stichd zou hebben verkregen. Het hof oordeelt echter dat vier onderzochte, van Europris afkomstige boxershorts namaak waren. De PO- of PID-nummers op de verpakkingen verwezen naar productie in 2017, terwijl de boxershorts waren voorzien van securitylabels met QR-codes die toen nog niet werden gebruikt. Voor één ander onderzocht exemplaar, sample 3, was namaak onvoldoende onderbouwd. Sporttrading had evenwel niet onderbouwd betwist dat uit de meerdere steekproefsgewijs vastgestelde namaakproducten, behoudens bijzondere omstandigheden, mocht worden afgeleid dat de gehele aan Europris geleverde partij namaak was. Het beroep op uitputting slaagt daarom niet. Toestemming van de merkhouder moet bovendien betrekking hebben op ieder afzonderlijk exemplaar en kan niet worden afgeleid uit toestemming voor andere, soortgelijke producten. Dat een licentienemer mogelijk meer producten heeft vervaardigd of verhandeld dan was toegestaan, betekent dus niet dat de merkrechten voor die extra exemplaren zijn uitgeput.

Rb. Den Haag 3 juli 2026, IEF 23674; ECLI:NL:RBDHA:2026:17694 (Waboba tegen UP). Waboba verkoopt stuiterballen onder het Uniewoordmerk MOON BALL en is houdster van een ingeschreven Uniemodel voor een multi-gefacetteerde bal met afgeronde hoeken en cirkelvormige, ondiepe uitsparingen in twee verschillende groottes. UP International bood via haar wederverkopers vergelijkbare stuiterballen aan onder aanduidingen als ‘Bouncing Rainbow Moon’, ‘Epic-Bouncy Moon Ball’ en ‘Epic Return Moon Ball’. De voorzieningenrechter gaat voorshands uit van de geldigheid van het Uniemodel. UP heeft onvoldoende onderbouwd dat de vormgeving uitsluitend door de technische functie van de bal wordt bepaald en heeft geen relevant vormgevingserfgoed overgelegd waaruit blijkt dat het model niet nieuw is of geen eigen karakter heeft. Hoewel de ontwerpvrijheid bij een stuiterbal door de gebruikelijke ronde vorm beperkt is, heeft de ontwerper daarvan volgens de rechter opvallend gebruikgemaakt, zodat het model een ruime beschermingsomvang heeft. Omdat het model in zwart-wit is ingeschreven, speelt kleur bij de vergelijking geen rol. De stuiterballen van UP vertonen dezelfde bepalende kenmerken en wekken bij de geïnformeerde gebruiker geen andere algemene indruk, zodat voorshands sprake is van modelrechtinbreuk in de zin van artikel 10 lid 1 UModVo.

Onze cliënt Alfasan wilde het merk METAXX laten registreren voor diergeneesmiddelen: middelen voor runderen, varkens, honden, katten, paarden en cavia's, bedoeld om pijn en ontstekingen te behandelen. Een Duits bedrijf, metaX Institut für Diätetik GmbH, maakte hier bezwaar tegen. Zij zijn houder van een ouder merk met het element 'metaX', geregistreerd voor onder meer aminozuren en aminozuurmengsels voor medisch gebruik: producten voor mensen, gericht op algemene voeding en gezondheid. De Europese instantie ging eerst mee in de oppositie van metaX, de wederpartij. De Oppositieafdeling oordeelde dat er verwarringsgevaar bestond en wees de merkaanvraag van Alfasan in zijn geheel af. Volgens die beslissing zouden diergeneesmiddelen tegen pijn en ontstekingen namelijk soortgelijk zijn aan aminozuren voor medisch gebruik bij mensen.

Rb. Den Haag 12 juni 2026, IEF 23665; ECLI:NL:RBDHA:2026:16624 (Philips ten verzoeke van [gerekwestreerde]). In deze ex parte‑verzoekschriftprocedure op grond van artikel 1019e Rv wijst de voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag het door Philips gevraagde stakingsbevel toe en wijst hij een aantal aanvullende verzoeken gedeeltelijk af. Philips verzoekt onmiddellijke maatregelen tegen [gerekwestreerde], tevens handelend onder [handelsnaam] LTD, wegens gestelde inbreuk op haar Uniemerkrechten en het OneBlade‑model. Volgens Philips worden via online platforms producten aangeboden die inbreuk maken op haar IE‑rechten en is een onmiddellijke voorziening noodzakelijk om verdere verhandeling te voorkomen.

Bas Kist, 6 juli 2026. 

De Noorse voetballer Erling Haaland scoort niet alleen op het WK, ook bij de Board of Appeal (BOA) van het Europese merkenbureau EUIPO pakt hij zijn punten. Op 20 mei 2026 oordeelde de BOA dat Michal Was, een Poolse ondernemer, te kwader trouw was toen hij de naam Haaland als Europees merk deponeerde. De merkregistratie Haaland van de Pool wordt nu uit het register geschrapt.

Rb. Den Haag 3 juli 2026, IEF 23662; ECLI:NL:RBDHA:2026:18180 ([partij A] tegen [partij B] c.s. en Commerbas). In deze zaak tussen [partij A] en [partij B] c.s. staat de vraag centraal of [partij B] c.s. met de verkoop van Borgesa-schoenen inbreuk maakt op de auteursrechten op de PANARA-schoencollectie en op het Beneluxwoordmerk PANARA. De voorzieningenrechter wijst de auteursrechtelijke vorderingen af, maar verbiedt [partij B] c.s. wel het PANARA-merk nog langer te gebruiken voor de verkoop van schoenen in de Benelux. [partij A] ontwerpt en verkoopt sinds de jaren tachtig schoenen onder het merk PANARA. De productie vond plaats bij het Italiaanse Commerbas. [partij B] c.s. exploiteert sinds 2010 een Panara-winkel in Den Haag en verkocht jarenlang uitsluitend PANARA-schoenen op basis van een overeenkomst met [partij A]. Nadat die overeenkomst feitelijk was beëindigd, liet [partij B] c.s. vergelijkbare schoenen produceren door Commerbas en verkocht zij deze onder de naam Borgesa. De voorzieningenrechter oordeelt dat de mondelinge opzegging rechtsgeldig was, ook al ontbrak de contractueel voorgeschreven aangetekende brief. Volgens de voorzieningenrechter was voor [partij B] c.s. duidelijk dat de overeenkomst was beëindigd en heeft zij zich daar ook naar gedragen. Volgens [partij A] zijn die schoenen identiek aan de PANARA-modellen en maakt [partij B] c.s. daarnaast zonder toestemming gebruik van het PANARA-merk in de winkelnaam, domeinnaam en promotie. De voorzieningenrechter ziet onvoldoende aanleiding om aan te nemen dat de PANARA-schoencollectie auteursrechtelijk beschermd is. [partij A] heeft niet duidelijk gemaakt op welke afzonderlijke schoenmodellen zij zich beroept, welke creatieve keuzes daarin zijn gemaakt en welke kenmerken voor auteursrechtelijke bescherming in aanmerking komen.