UPC CoA: verzoek Fujifilm om schorsende werking tijdens herzieningsprocedure afgewezen

UPC CoA 31 augustus 2026, IEF 23920; IEFbe 4351; UPC_CoA_312/2025 (Fujifilm/Kodak).In deze zaak tussen Fujifilm en Kodak staat de vraag centraal of aan een verzoek tot herziening van een definitieve beslissing van het Hof van Beroep schorsende werking moet worden toegekend. Het geschil betreft octrooi EP 3 511 174. Bij beslissing van 2 juni 2026 vernietigde het Hof van Beroep de beschikking van de Lokale Divisie Mannheim voor zover daarin het verweer inzake het recht van voorgebruik was verworpen, en wees het de inbreukvordering van Fujifilm af. Fujifilm heeft vervolgens op grond van artikel 81 UPCA en regel 245 e.v. RoP een verzoek tot herziening ingediend. Volgens Fujifilm bevat de beslissing fundamentele procedurele gebreken, waaronder schendingen van het beginsel van een eerlijk proces en het recht om te worden gehoord. Fujifilm verzoekt onder meer om vernietiging van de beslissing en heropening van de procedure. Daarnaast verzoekt zij om schorsende werking van het herzieningsverzoek.

Het Hof van Beroep overweegt dat een verzoek tot herziening op grond van artikel 81 lid 2 UPCA en regel 252 RoP in beginsel geen schorsende werking heeft. Herziening is een buitengewoon rechtsmiddel tegen een definitieve beslissing. Het toekennen van schorsende werking vormt daarom een uitzondering die specifiek moet worden gemotiveerd. Daarbij houdt het Hof rekening met alle relevante omstandigheden van het geval, waaronder de belangen van partijen. Volgens het Hof heeft Fujifilm onvoldoende onderbouwd waarom schorsende werking gerechtvaardigd zou zijn. De enkele stelling dat de bestreden beslissing fundamentele procedurele gebreken bevat, is daarvoor niet voldoende. Of dergelijke gebreken daadwerkelijk bestaan, moet juist in de herzieningsprocedure worden beoordeeld. Fujifilm heeft bovendien niet toegelicht welk concreet nadeel zij zou ondervinden wanneer de beslissing van kracht blijft, noch waarom dat nadeel niet kan worden weggenomen als het herzieningsverzoek alsnog wordt toegewezen. Het Hof van Beroep ziet daarom geen aanleiding om af te wijken van de hoofdregel van artikel 81 lid 2 UPCA en wijst het verzoek om schorsende werking af. Het herzieningsverzoek zelf is hiermee nog niet inhoudelijk beoordeeld.

6. Although Art. 81(2) UPCA does not specify the conditions under which suspensive effect may be granted, the Court considers that it may only be ordered where the circumstances of the case justify a departure from the principle that final decisions remain enforceable and effective pending determination of the application for rehearing. In assessing whether such circumstances exist, the Court takes into account all relevant circumstances of the case, including the interests of the parties concerned.

7. The Applicant failed to provide any reasons specifically substantiating its request for suspensive effect. The Court of Appeal understands the Applicant in this context wishes to rely on the same reasons that it submitted for its Application for rehearing, including the alleged existence of fundamental procedural defects affecting the decision under review. However, the mere assertion that the decision is affected by fundamental procedural defects is not sufficient, in itself, to justify the suspension of the effects of that decision. Whether such defects exist is the very issue that must be examined in the rehearing proceedings.

8. The Applicant has not identified any specific prejudice that would result from maintaining the effects of the decision pending determination of the Application for rehearing, nor has it explained why such prejudice could not adequately be addressed should the Application ultimately be allowed. The Application likewise contains no specific submissions demonstrating that the interests of justice require immediate suspension of the effects of the decision.