UPC CoA: laat ingediend hulpverzoek Barco terecht afgewezen

UPC CoA 16 oktober 2026, IEF 23986; IEFbe 4379; UPC-CoA-145/2026 (Barco tegen Yealink). In deze zaak tussen Barco en Yealink staat de vraag centraal of Barco tijdens een lopende octrooi-inbreukprocedure bij het UPC een aanvullend hulpverzoek tot wijziging van haar octrooi mag indienen. Barco heeft een inbreukprocedure ingesteld op basis van Europees octrooi EP 3 732 827, waarna Yealink een tegenvordering tot nietigverklaring van de ingeroepen octrooiconclusies heeft ingesteld. Parallel hieraan loopt een oppositieprocedure bij het Europees Octrooibureau (EOB). Tijdens die procedure heeft Barco een nieuw hulpverzoek ingediend, dat zij vervolgens ook in de UPC-procedure wil toelaten. De Lokale Divisie Brussel heeft dit verzoek afgewezen, waarna Barco hoger beroep heeft ingesteld.

Het CoA stelt voorop dat partijen binnen het procedurestelsel van het UPC hun volledige standpunten zo vroeg mogelijk naar voren moeten brengen. Op grond van Rule 263 RoP kan een partij toestemming vragen om haar vordering of standpunten te wijzigen. Daarvoor moet zij aannemelijk maken dat de wijziging niet eerder met redelijke zorgvuldigheid kon worden ingediend en dat de wederpartij daardoor niet onredelijk wordt belemmerd. Dezelfde uitgangspunten gelden voor een aanvullend verzoek tot wijziging van het octrooi op grond van Rule 30.2 RoP. Volgens het Court heeft Barco onvoldoende onderbouwd waarom het nieuwe hulpverzoek (AR6) niet eerder kon worden ingediend. Dit hulpverzoek bevat materie uit octrooiconclusies 8 en 9, die niet aan de oorspronkelijke inbreukvordering of de tegenvordering tot nietigverklaring ten grondslag zijn gelegd. Omdat deze conclusies niet door de tegenvordering worden bestreden, blijven zij ongeacht de toelating van AR6 buiten het bereik daarvan. Het verzoek lijkt daarom niet bedoeld om het octrooi tegen nietigverklaring te verdedigen, maar om de inbreukprocedure uit te breiden met niet eerder ingeroepen conclusies. Rule 30.2 RoP kan daarvoor niet worden gebruikt.nDaarnaast oordeelt het Court dat Barco onvoldoende zorgvuldig heeft gehandeld. Het feit dat AR6 pas tijdens de mondelinge behandeling bij het EOB is ingediend, rechtvaardigt niet dat dit hulpverzoek ook pas in een laat stadium van de UPC-procedure wordt ingebracht. Volgens het Court had Barco haar procespositie in beide procedures beter op elkaar moeten afstemmen. Juist vanwege de verschillen tussen de procedureregels van het EOB en het UPC is een zorgvuldige coördinatie noodzakelijk. Ook heeft Barco onvoldoende verklaard waarom zij na de mondelinge behandeling bij het EOB nog ruim zeven weken heeft gewacht met het indienen van het verzoek bij het UPC. Tot slot onderschrijft het Court het oordeel van de Lokale Divisie Brussel dat toelating van AR6 Yealink onredelijk zou belemmeren in haar verdediging. Yealink zou kort voor de mondelinge behandeling opnieuw de geldigheid van, en mogelijke inbreuk op de betrokken conclusies moeten beoordelen. Het door Barco aangevoerde belang van proceseconomie maakt dit niet anders. Het CoA verwerpt daarom het hoger beroep en laat de afwijzing van het aanvullende hulpverzoek in stand.

33. Claims 8 and 9 of the patent are not covered by the Counterclaim for revocation. These claims will therefore survive Respondents’ revocation claim irrespective of whether or not AR6 is admitted in the proceedings. Therefore, the Application to amend does not appear to be aimed at providing (further) protection to the Appellant against Respondents’ revocation claim, but rather at extending the infringement action to (the subject matter of) claims 8 and 9 which were not invoked in the Statement of claim. R. 30.2 RoP cannot be used for that purpose. Appellant’s argument that it should be allowed to include subject matter from non-invoked claims into claim 1 as granted (which is at issue in the Counterclaim for revocation) misses the point. In the present case, claim 1 of AR6 is the same as claim 9 of the patent and this claim is not part of the revocation action. Reliance on R. 30.2 RoP is therefore unnecessary and unfounded. The LD Brussels has seen this correctly.

39. Finally, the LD Brussels did not exceed its discretionary powers by noting that the allowance of the Application to amend would unreasonably hinder Respondents in the conduct of their UPC action given the proximity of the already scheduled dates for the interim conference and the oral hearing. The Court of Appeal agrees with the LD Brussels that admitting AR6 would require Respondents to analyze a new auxiliary request and assess both validity and infringement of (the subject matter of) claims 8 and 9 which were not asserted from the outset of the proceedings. That is not justified at this late stage of the proceedings. The procedural economy relied upon by Appellant cannot alter this. As claims 8 and 9 are not part of the Counterclaim for revocation, admitting AR6 in the proceedings is not necessary to align the proceedings at the EPO and the UPC concerning the validity of the patent (which is the only issue at stake at the EPO). Whether a new infringement action based on any of the non-invoked claims is needed, as Appellant argues, remains to be seen and is in any event caused by Appellant’s own strategic decisions in both proceedings. This cannot justify hindering Respondents in the conduct of this action, as the LD Brussels correctly noted.