Nakoming franchiseovereenkomst afgewezen na aannemelijke vernietiging wegens niet-naleving informatieplicht

Rb. Den Haag 7 juli 2026, IEF 23745; ECLI:NL:RBDHA:2026:20264 (Cocovaro tegen [gedaagde]). Cocovaro exploiteert de franchiseformule Meat & Chips en sloot met [gedaagde] een franchiseovereenkomst voor een fastfoodrestaurant. [gedaagde] betaalde de overeengekomen instapfee van € 12.000 niet en opende in het betreffende pand een eigen restaurant met een vergelijkbaar assortiment. Zij vernietigde de franchiseovereenkomst vervolgens omdat Cocovaro volgens haar niet had voldaan aan de precontractuele informatieplichten van art. 7:913 BW. De voorzieningenrechter acht aannemelijk dat de bodemrechter dit beroep op vernietiging zal laten slagen. Niet is gebleken dat Cocovaro vóór het sluiten van de overeenkomst alle voorgeschreven informatie heeft verstrekt, waaronder de bijlagen bij de franchiseovereenkomst, informatie over de verschuldigde vergoedingen en financiële gegevens over de beoogde locatie. Evenmin blijkt dat vervolgens de vier weken durende standstill-periode van art. 7:914 BW in acht is genomen. De enkele ondertekening van de franchiseovereenkomst bewijst niet dat [gedaagde] de bijlagen, laat staan vier weken vóór ondertekening, had ontvangen. Het beroep van Cocovaro op de redelijkheid en billijkheid maakt dit niet anders. De informatieplicht strekt juist tot bescherming van de franchisenemer en voor het buiten toepassing laten van die bescherming geldt volgens de voorzieningenrechter een hoge drempel. Cocovaro kan daarom in dit kort geding geen beroep doen op de franchiseovereenkomst. De vordering tot nakoming wordt afgewezen. De gevorderde instapfee wordt eveneens afgewezen, zowel omdat een beroep op de overeenkomst voorshands niet slaagt als omdat voor deze geldvordering onvoldoende spoedeisend belang bestaat.

Ook de vorderingen waarmee Cocovaro het gebruik van onderdelen van de Meat & Chips-formule wilde laten staken, worden afgewezen. De voorzieningenrechter acht niet aannemelijk dat [gedaagde] onrechtmatig bij de formule aanhaakt of inbreuk maakt op intellectuele-eigendomsrechten van Cocovaro. Dat beide restaurants vergelijkbare producten zoals friet, loaded fries, wraps en burgers aanbieden, is onvoldoende: het gaat om generieke producten en vergelijkbare bereidings- en presentatiewijzen liggen daarbij voor de hand. Cocovaro heeft bovendien niet aannemelijk gemaakt dat haar recepten door een afzonderlijk intellectueel-eigendomsrecht worden beschermd of dat [gedaagde] daadwerkelijk haar receptuur gebruikt. Ook is onvoldoende aannemelijk dat verwarring tussen beide restaurants ontstaat, nu onder meer de namen en inrichting verschillen. De eerdere menukaart van [gedaagde] gebruikte wel aanduidingen als “meat and wraps” en bevatte enkele verwijzingen naar “meat and chips”, maar deze was inmiddels aangepast. De nog gebruikte aanduidingen “meat and” vormen volgens de voorzieningenrechter geen duidelijke verwijzing naar de Meat & Chips-formule waardoor verwarring ontstaat. Ook andere omstandigheden, zoals het gebruik van een door Cocovaro aangedragen pand, deels dezelfde leveranciers en het in dienst nemen van een voormalige Meat & Chips-medewerker, zijn onvoldoende om onrechtmatig kopiëren aannemelijk te maken. De gevorderde verboden, rectificatie, bewijsverplichtingen en dwangsommen worden daarom afgewezen. Cocovaro moet € 2.363 aan proceskosten betalen.

4.14.

Zoals hiervoor overwogen kan Cocovaro daarbij geen beroep doen op de franchiseovereenkomst en bijvoorbeeld het daarin opgenomen non-concurrentiebeding, omdat het aannemelijk is dat de franchiseovereenkomst is vernietigd. Ook als Cocovaro echter geen beroep kan doen op de franchiseovereenkomst, kan het onrechtmatig zijn als [gedaagde] de franchiseformule van Meat & Chips kopieert. [gedaagde] mag ook geen inbreuk maken op het intellectuele eigendom van Cocovaro. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is daar echter geen sprake van. De vorderingen tot het staken van activiteiten of het aanpassen van het menu slagen dus niet. Dat wordt hierna toegelicht.

4.15.

Cocovaro stelt dat [gedaagde] onder de naam [bedrijfsnaam] het concept van Meat & Chips kopieert, en wijst onder andere op het volgende:

[bedrijfsnaam] gebruikt dezelfde menu-opbouw en productbenamingen, namelijk de combinatie van ‘loaded fries’, wraps, burgers, ‘sides’, sauzen, kindermenu’s en dranken in samenhang met de wijze waarop deze categorieën en producten worden aangeduid met ‘Meat & …’

Op het menu van [bedrijfsnaam] wordt ook de naam Meat & Chips gebruikt.

De gerechten worden op dezelfde wijze gepresenteerd, met friet in dezelfde soort bakjes en op (daarvoor geschikt) krantenpapier.

[bedrijfsnaam] gebruikt dezelfde recepten, die geheim zijn en Cocovaro zelf heeft ontwikkeld.

De hiervoor bedoelde kennis en knowhow heeft [gedaagde] – of [broer van gedaagde] – verkregen als gevolg van het aangaan van de franchiseovereenkomst en het volgen van een training bij andere Meat & Chips vestigingen.

4.16.

Partijen zijn het met elkaar eens dat [bedrijfsnaam] (min of meer) dezelfde producten aanbiedt als Meat & Chips. De voorzieningenrechter ziet echter geen aanleiding om dat op vordering van Cocovaro te verbieden. Naar het oordeel van de voorzieningenrechter is niet aannemelijk geworden dat [gedaagde] onrechtmatig of in strijd met het intellectuele eigendom van Cocovaro ‘aanhaakt’ bij de Meat & Chips-formule.

4.17.

De omstandigheid dat [gedaagde] en/of [broer van gedaagde] de benodigde kennis en knowhow om deze gerechten te maken mogelijk hebben opgedaan bij Meat & Chips, maakt dat naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet anders. Het gaat om generieke producten als friet en ‘loaded fries’. In beginsel staat het [gedaagde] vrij om dergelijke producten (met dergelijke aanduidingen) te verkopen, ook als daarbij (min of meer) dezelfde bereidingswijze wordt gebruikt als bij Meat & Chips. Voor deze producten zal namelijk al snel gelden dat bereidingswijzen door verschillende fastfoodrestaurants vergelijkbaar zijn. Ook de wijze van presenteren volgt, zoals [gedaagde] betoogt, uit de aard van het gerecht zelf en is niet dusdanig uniek dat daarmee inbreuk wordt gemaakt op de formule van Meat & Chips. Cocovaro stelt dat zij de recepten zelf heeft ontwikkeld, maar niet blijkt van enig intellectueel eigendomsrecht (anders dat de merknaam Meat & Chips) op grond waarvan deze recepten zijn beschermd. Overigens is ook niet duidelijk geworden dat [gedaagde] over de receptuur van Cocovaro beschikt c.q. haar producten maakt met gebruikmaking van de receptuur van Cocovaro.