Gerecht EU: Publicaties en loyaliteitsprogramma's kunnen complementaire waren en diensten zijn

Gerecht EU 21 oktober 2026, IEF 23969; IEFbe 4372; T-513/25; ECLI:EU:T:2026:694 (Voloteat tegen EUIPO, ITA Airways). In deze zaak tussen Volotea en EUIPO, met Italia Trasporto Aereo (ITA Airways) als interveniënte, staat de vraag centraal of waren en diensten op het gebied van loyaliteitsprogramma's soortgelijk zijn aan publicaties en het online aanbieden daarvan. ITA Airways had een aanvraag ingediend voor het Uniebeeldmerk VOLARE voor onder meer loyaliteitskaarten, software voor loyaliteitsprogramma's en diensten op het gebied van klantenbinding. Volotea stelde oppositie in op basis van haar oudere Uniebeeldmerken VOLARE en VOLARE MAGAZINE, die onder meer betrekking hebben op gedrukte en elektronische publicaties. De oppositieafdeling en de kamer van beroep van het EUIPO wezen de oppositie af, omdat volgens hen geen sprake was van soortgelijke waren en diensten. Volotea stelde daarop beroep in bij het Gerecht.

Het Gerecht oordeelt dat de Kamer van Beroep ten onrechte heeft aangenomen dat gecodeerde loyaliteitskaarten niet soortgelijk zijn aan publicaties en diensten voor het online aanbieden daarvan. Volgens het Gerecht kunnen publicaties, zoals nieuwsbrieven en tijdschriften, een belangrijke rol spelen bij het gebruik van loyaliteitskaarten, doordat zij consumenten informeren over de voordelen die aan deze kaarten zijn verbonden. De waren en diensten kunnen daardoor complementair zijn en overeenstemmen wat betreft hun doel, relevante publiek, commerciële herkomst en distributiekanalen. Ook ten aanzien van diensten voor de uitgifte van waardebonnen binnen loyaliteitsprogramma's komt het Gerecht tot een ander oordeel dan de Kamer. Publicaties kunnen consumenten informeren over de mogelijkheden om waardebonnen te verkrijgen en te gebruiken, en kunnen in bepaalde gevallen ook dienen als middel waarmee deze beschikbaar worden gesteld. Daardoor kunnen publicaties en de betreffende diensten complementair zijn. Voor software en mobiele applicaties voor het beheer van loyaliteitsprogramma's en de overige onderzochte diensten van klasse 35 blijft het oordeel van de kamer van beroep daarentegen in stand. Het Gerecht vernietigt de beslissing van de Kamer van Beroep gedeeltelijk, voor zover daarin iedere soortgelijkheid tussen de betrokken publicaties en de gecodeerde loyaliteitskaarten en diensten voor de uitgifte van waardebonnen werd uitgesloten. Het Gerecht stelt niet zelf vast dat sprake is van verwarringsgevaar. Omdat de Kamer van Beroep de betrokken merken nog niet had vergeleken en geen globale beoordeling van het verwarringsgevaar had verricht, kan het Gerecht deze beoordeling niet zelf uitvoeren.

54      However, although encoded loyalty cards are not sent via publications, the fact remains that – as the applicant claims – the use of such a card by its holder is closely linked to the information he or she receives from the undertaking which issued him or her the card. That information, conveyed via printed or downloadable electronic publications, such as bulletins or magazines, enables the holder of an encoded loyalty card to know the advantages associated with the use of that card and ultimately leads him or her to use it in order to benefit from such advantages.

55      Accordingly, contrary to the finding of the Board of Appeal in paragraph 22 of the contested decision, such publications are not merely ancillary to encoded loyalty cards as the applicant claims; they are important for enabling the relevant public to use those cards, as is the service of providing online publications, to the extent that that public could think that responsibility for the production or provision of those goods and services lies with the same undertaking. It follows that publications and the service of providing them online are complementary to encoded loyalty cards.

56      It follows from the foregoing that the Board of Appeal made an error of assessment in finding, in the contested decision, that printed or downloadable electronic publications and the service of providing them online, covered by the earlier marks, were dissimilar to ‘encoded loyalty cards’ in Class 9 covered by the mark applied for, when in fact those goods and services are complementary and share the same public, purpose, origin and distribution channel.