Eindstation voor theorientexpress.nl: treinrestaurant moet domeinnaam overdragen aan ORIENT EXPRESS

WIPO Geschillenbeslechter, 17 september 2026, IEF 23880; DNL2026-0023 (Orient Express tegen Administratiekantoor Zen). Dit geschil tussen Orient Express en Administratiekantoor Zen gaat om een klein restaurant in Nederland met twee kamers die zijn ingericht als restauratiecoupé. De website stond onder de domeinnaam theorientexpress.nl, en het restaurant heette eerst "The Oriënt Express Dining Experience". Orient Express is tegenwoordig onderdeel van de hotelgroep ACCOR en biedt nog altijd luxe treinreizen aan. De naam is als merk beschermd in de hele Europese Unie. Toen Orient Express de website ontdekte, stuurde zij de eigenaar een brief met het verzoek het gebruik van de naam te staken en de domeinnaam over te dragen. De restauranthouder paste de naam van zijn zaak aan naar "The Oriënt Dining Experience". De domeinnaam wilde hij echter houden, tenzij hij er iets voor terugkreeg: twee kaartjes voor de Venice-Simplon-Orient-Express van Amsterdam naar Wenen of Venetië. Orient Express ging er niet op in. De zaak kwam terecht bij de geschillenregeling van SIDN. Om een domeinnaam op deze manier over te laten dragen, moet de merkhouder aantonen dat aan drie eisen is voldaan: de domeinnaam is gelijk aan het merk of lijkt er zo op dat verwarring kan ontstaan, de huidige houder heeft zelf geen recht op of goede reden voor de domeinnaam en de domeinnaam is te kwader trouw geregistreerd of wordt te kwader trouw gebruikt. De eerste eis was snel afgehandeld. Het woordje "the" voor het merk en het ontbrekende koppelteken maken geen verschil: het merk ORIENT EXPRESS is in de domeinnaam herkenbaar. Bij de tweede eis voerde de restauranthouder zijn belangrijkste verweer. De Orient Express is volgens hem een historisch en cultureel begrip, dat al lang bestond voordat de huidige eigenaar het merk had. Bovendien bood hij een restaurant aan en geen treinreizen, dus niemand zou in verwarring raken.

De geschillenbeslechter erkende dat je best naar iets mag verwijzen. Wie een restaurant heeft dat is geïnspireerd op de beroemde trein, mag dat ook zeggen, zolang het niet verder gaat dan nodig is. Hier ging het volgens de geschillenbeslechter wel te ver. De domeinnaam was vrijwel precies het merk, alleen met "the" ervoor. Nergens bleek dat het om een zelfstandig restaurant ging zonder band met Orient Express. Daarnaast gebruikte de website de naam prominent en toonde zij zelfs een afbeelding van een wagon van de Venice-Simplon-Orient-Express. Opvallend is bovendien dat de restauranthouder de naam van zijn restaurant zelf al had aangepast. Daarmee verviel volgens de geschillenbeslechter ook de laatste reden om "Orient Express" in de domeinnaam te houden. Een restaurant dat niet meer zo heet, heeft geen goede reden om een domeinnaam te gebruiken die wél zo heet. Daarmee was ook de derde eis snel beantwoord. Door de domeinnaam te blijven gebruiken terwijl het restaurant anders heette, wekte de restauranthouder de indruk dat er een band met Orient Express bestond. Dat is gebruik te kwader trouw. Omdat aan alle drie de eisen was voldaan, oordeelde de geschillenbeslechter dat de domeinnaam moet worden overgedragen aan Orient Express.

De Geschillenbeslechter constateert dat de Verweerder, voordat hij in oktober 2025 in kennis werd gesteld van het geschil, reeds de aanduidingen “The Oriënt Express” en “The Oriënt Dining Experience” gebruikte in verband met restauratiediensten die zijn geïnspireerd door de historische Oriënt-Express trein, met gebruikmaking in de inrichting van het restaurant van parafernalia afkomstig uit de historische treinen. Het dossier biedt aanleiding om te veronderstellen dat de Verweerder, door het gebruik van deze aanduidingen en de registratie van de onderhavige domeinnaam, beoogde te refereren aan de historische “Oriënt Express”. Een dergelijk verwijzend gebruik kan onder de juiste omstandigheden een legitiem belang ondersteunen. Een dergelijk gebruik mag echter niet verder gaan dan strikt noodzakelijk is om het onderwerp van de verwijzing te identificeren en mag niet op misleidende wijze een suggestie wekken dat de website afkomstig is van, gesponsord wordt door, een band heeft of is goedgekeurd door de Eiser. In dit geval geeft de betwiste domeinnaam het merk ORIENT EXPRESS van de Eiser in zijn geheel weer, uitsluitend voorafgegaan door het lidwoord „the“, zonder enige aanvullende term die de Verweerder, zijn restaurant of het ontbreken van een relatie met de Eiser identificeert. De bij de onderhavige domeinnaam behorende website verwees uitgebreid naar “Oriënt Express“ en werd gebruikt om commerciële restaurantdiensten te promoten, met een afbeelding van een wagon met de naam van de “Venice Simplon Orient-Express-trein“, die eigendom is van een entiteit die volgens de Eiser deel uitmaakt van dezelfde groep van ondernemingen als de Eiser. Uit het aan het Panel voorgelegde bewijsmateriaal blijkt niet dat er toestemming is verleend door de Eiser of aan hem gelieerde ondernemingen voor een dergelijk gebruik. Al deze omstandigheden samen gaan naar het oordeel van de Geschillenbeslechter verder dan wat strikt noodzakelijk was om louter te verwijzen naar de inspiratiebron van het restaurantconcept van de Verweerder. De Verweerder had op zijn website naar die inspiratiebron kunnen verwijzen zonder een domeinnaam te kiezen die vrijwel identiek is aan het merk ORIENT EXPRESS van de Eiser en zonder dit merk zo prominent in de commerciële presentatie te gebruiken.