Disosa toont niet aan dat zij op eigen naam mag procederen over Louis Vuitton-merken

Gerecht in eerste aanleg van Sint Maarten 14 juli 2026, IEF 23689; ECLI:NL:OGEAM:2026:90 (Disosa tegen Vegas). Corlac Games exploiteert onder de naam Vegas een casino op Sint Maarten. In het casino waren op muren en wanddecoraties tekens aangebracht die gelijk waren aan verschillende op Sint Maarten geregistreerde beeldmerken en woord-beeldmerken van Louis Vuitton. Ook droeg het personeel bedrijfskleding waarop Louis Vuitton-tekens zichtbaar waren. Louis Vuitton had voor dit gebruik geen toestemming verleend. Disosa stelde dat sprake was van merkinbreuk en vorderde in kort geding onder meer staking van het gebruik, verwijdering of vernietiging van de betrokken materialen, plaatsing van een rectificatie, verstrekking van informatie over de herkomst van de wanddecoratie en oplegging van dwangsommen. Het Gerecht nam een spoedeisend belang aan, omdat de vorderingen waren gericht op het beëindigen van een gestelde merkinbreuk waaruit schade kon voortvloeien.

Vegas betwistte dat Disosa gerechtigd was om de vorderingen in te stellen. Volgens het Gerecht bleek uit de overgelegde volmachten onvoldoende dat Disosa bevoegd was om op eigen naam een procedure ter handhaving van de merkrechten van Louis Vuitton te voeren. Vegas had onder meer aangevoerd dat de volmacht van 16 april 2018 was verleend voordat de betrokken vertegenwoordiger op 7 mei 2018 de bevoegdheid verkreeg om zijn bevoegdheden door te geven en dat Disosa en haar directeur niet behoorden tot de in die volmacht genoemde categorieën van gemachtigden. Disosa kon deze bezwaren niet weerleggen. Uit een latere volmacht van 5 juni 2026 bleek bovendien slechts dat Disosa en haar directeur namens Louis Vuitton mochten optreden, niet dat Disosa op eigen naam mocht procederen. Het Gerecht wees de vorderingen daarom af zonder inhoudelijk te beoordelen of het gebruik van de tekens merkinbreuk opleverde. Disosa werd veroordeeld in de proceskosten, die aan de zijde van Vegas op nihil werden begroot.

4.2.

In haar verweerschrift heeft Vegas aangevoerd dat een behoorlijke volmacht van Louis Vuitton aan Disosa ontbreekt. Zij heeft erop gewezen dat de volmacht die bij het verzoekschrift is overgelegd, is opgesteld door [volmachtgever] als “Anti-Counterfeiting Director and legal representative of Louis Vuitton Malletier” en is gericht aan de heer [naam directeur Disosa] en niet aan Disosa.
Bovendien ontbreekt een volmacht van Louis Vuitton, waaruit blijkt dat deze “Director” gemachtigd is om zelf weer een volmacht aan een ander te verstrekken.

4.3.

Disosa heeft bij haar aanvullende producties een aantal volmachten en vertalingen ervan in het geding gebracht.
In de Engelse vertaling van de volmacht van 16 april 2018 machtigt Louis Vuitton via voormelde [volmachtgever] niet alleen de heer [directeur Disosa], maar ook Disosa om onder andere civiele gerechtelijke procedures te voeren.

4.4.

Vegas heeft voorts het volgende aangevoerd.
Uit de volmacht van 7 mei 2018 van Louis Vuitton blijkt dat mevrouw [naam] namens Louis Vuitton Malletier aan de heer [volmachtgever] verregaande bevoegdheden geeft om Louis Vuitton in Latijns Amerika te vertegenwoordigen. Het Nederlandse deel van Sint Maarten wordt hierbij ook vermeld. De handtekening van mevrouw [naam] als “General Counsel – Global Intellectual Property Director” is door een notaris gelegaliseerd. De heer [volmachtgever] heeft bij deze volmacht ook de bevoegdheid gekregen om zelf ook weer een ander te machtigen:
“Mr. [volmachtgever] may appoint an attorney and/or industrial property counsel, regularly registered with the local bar or on a list of Industrial Property Counsels approved by local authorities and/or a consultant and subsequently sub-delegate all or part of her powers to the appointed attorney, consultant and/or industrial property counsel.”
Vegas heeft erop gewezen dat op 16 april 2018 nog niemand enige bevoegdheid had om namens Louis Vuitton een andere partij in rechte te betrekken, dus de hiervoor onder 4.3. bedoelde volmacht kan niet geldig zijn.
Bovendien, aldus Vegas, zijn Disosa en haar directeur geen advocaat en zijn zij ook geen erkende merkenprofessionals, zoals volgt uit de door het Bureau voor Intellectuele Eigendom Sint Maarten gepubliceerde lijst. [volmachtgever] had dus volgens de door mevrouw [naam] gegeven volmacht geen bevoegdheid om Disosa of haar directeur als gemachtigde van Louis Vuitton aan te wijzen.

4.5.

Disosa heeft de gestelde gebreken in de volmacht tijdens de mondelinge behandeling niet kunnen weerleggen.
In een latere in het Engels opgestelde volmacht, gedateerd 5 juni 2026, en gericht aan dit Gerecht, verklaart [volmachtgever] dat Disosa en haar directeur in rechte mogen optreden “on behalf of Louis Vuitton Malletier”, niet dat zij op eigen naam mogen procederen. Overigens kan het Gerecht voorbijgaan aan het feit dat – zoals Vegas op zichzelf terecht heeft opgemerkt – de naam van [volmachtgever] in het begin van de tekst wordt vermeld als [anders gespelde naam volmachtgever]. Het betreft hier mogelijk slechts een vertaling door een ander dan de werkelijke ondertekenaar.

4.6.

Gelet op het voorgaande, slaagt het verweer van Vegas dat uit de overgelegde stukken niet blijkt dat Disosa Louis Vuitton op eigen naam mag vertegenwoordigen. Daarom zullen de vorderingen worden afgewezen.