Merkenrecht

IEF 236

Ook toevallig

Vervolg op dit bericht: Het ANP bericht dat SBS Broadcasting begint op 1 september dit jaar een nieuwe digitale televisiezender: TV 10. Deze zender gaat zeven dagen per week nieuws uit de wereld van showbizz, entertainment, televisie en theater brengen, schetste een SBS-woordvoerder vrijdag. Basis voor het nieuwe kanaal is het programma Shownieuws, dat iedere dag op SBS6 is te zien. Shownieuws zal dagelijks op TV10 worden herhaald, geactualiseerd en uitgebreid.

Een zendernaam met het cijfer tien is dezer dagen in. Deze week maakte John de Mol namelijk bekend dat zijn nieuwe tv-zender Tien gaat heten. TV 10 is een omstreden naam uit het tv-verleden. Joop van den Ende poogde met de naam TV10 (zonder spatie) eind jaren ‘80 een Nederlandse commerciële zender te beginnen. Dat project strandde wegens tegenspartelende politici.

IEF 231

Pech voor PepsiCo

Arrest GvEA, 21 april 2005, T-269/02 PepsiCo Inc (RUFFLES) - Intersnack Knabber Gebäck GmbH (RIFFELS)/OHIM.

Een arrest dat nieuwsgierigheid naar de processtukken oproept. 

PepsiCo vraagt CTM woordmerk RUFFLES aan, Intersnack stelt met succes oppositie in op grond van haar oudere Duitse nationale merk RIFFLES. Pas in beroep komt PepsiCo erachter, althans beroept zij zich op het feit dat zij beschikt over een nog oudere nationale (Duitse) inschrijving van Ruffles.

De kamer van beroep van het OHIM oordeelt dat dit niets af doet aan de weigering, aangezien een dergelijke oudere inschrijving irrelevant is voor de uitspraak in de oppositieprocedure en PepsiCo bovendien het bestaan van de oudere nationale inschrijving niet heeft aangetoond (inschrijvingsbewijs daarvan wordt pas bij de procedure van het Gerecht overgelegd!?). PepsiCo stapt naar het Gerecht...

Volgens het Gerecht heeft PepsiCo zich in de oppositie uitsluitend beroepen op het bestaan van haar oudere nationale inschrijving RUFFLES, maar heeft het gebruik van dit merk niet aangetoond. Had zij dit wel gedaan, dan had het OHIM gevaar voor verwarring met het merk van Intersnack immers makkelijker kunnen beoordelen. PepsiCo heeft bovendien in Duitsland het nationale merk van Intersnack nooit aangevochten:

"25     In deze context merkt het Gerecht op dat, zelfs los van de vraag of verzoekster voor het BHIM het bewijs van het bestaan van haar oudere Duitse merk heeft aangedragen, in elk geval dit bestaan op zich de afwijzing van de oppositie niet kon rechtvaardigen. Daarvoor had verzoekster eveneens moeten aantonen dat zij de nietigverklaring van het merk van interveniënte door de bevoegde nationale autoriteiten had verkregen.

26     De geldigheid van een nationaal merk, in casu dat van interveniënte, kan immers niet worden betwist in een inschrijvingsprocedure van een gemeenschapsmerk, maar alleen in een in de betrokken lidstaat ingeleide nietigverklaringsprocedure [arrest Gerecht van 23 oktober 2002, Matratzen Concord/BHIM ? Hukla Germany (MATRATZEN), T-6/01, Jurispr. blz. II-4335, punt 55]. Verder dient het BHIM weliswaar op basis van de door de opposant te verstrekken bewijzen het bestaan van het ter onderbouwing van de oppositie aangevoerde nationale merk te onderzoeken, maar het dient niet een conflict tussen dit merk en een ander merk op nationaal niveau te beslechten, aangezien een dergelijk conflict tot de bevoegdheid van de nationale autoriteiten behoort.

27     Aldus kon de kamer van beroep in punt 17 van de bestreden beslissing opmerken dat „de voorrang […] van een nationale inschrijving boven een andere inschrijving in een lidstaat geen invloed heeft op de oppositieprocedures voor het BHIM, aangezien niet is bewezen dat de aanvrager [van het gemeenschapsmerk] ooit een vordering tot nietigverklaring tegen de inschrijving van het merk van opposante heeft ingesteld”.

Anders dan verzoekster stelt, is het geenszins absurd of abnormaal dat het BHIM een op een ouder nationaal merk gebaseerde oppositie toewijst, zelfs al beroept de aanvrager van het gemeenschapsmerk zich op een nog ouder nationaal merk, wanneer de geldigheid van het merk van de opposant niet wordt betwist voor de bevoegde nationale autoriteiten. Integendeel, deze beslissing eerbiedigt de bevoegdheidsverdeling tussen het BHIM en deze nationale autoriteiten."

Een (bijna wanhopig) beroep van PepsiCo op schending van de rechten van de verdediging en schending van het gelijkheidsbeginsel wordt door het Gerecht twee zinnen verworpen.

De niet verrassende conclusie is dan ook dat een strijd tussen twee nationale merken, niet voor het OHIM kan worden uitgvochten, maar aan de nationale rechter moet worden voorgelegd.

Lees hier het arrest.

IEF 230

Eerst even voor jezelf lezen

Nieuwe Jurisprudentie. Vooralsnog text only, bespreking volgt (interessante bespreking in de pen? Stuur hem aan redactie@IEForum.nl).

Maxima tegen SBS6/Privé: LJN: AT4199, Rechtbank Amsterdam, 297956 / H 04.2843

C-192/04 Conclusie 2005-04-21 Lagardère Active Broadcast

C-252/03  C-207/03 Arrest 2005-04-21 Novartis e.a.

T-164/03 Arrest 2005-04-21 Ampafrance / OHMI - Johnson & Johnson (monBeBé)

T-269/02 Arrest 2005-04-21 PepsiCo / OHMI - Intersnack Knabber-Gebäck (RUFFLES) (update: inmiddels besproken, zie hier)

IEF 228

Acht u een dergelijke eis reëel?

"Bent u op de hoogte van de pogingen van de ANWB en zijn advocatenkantoor Allen & Overy om concurrent Route-Mobiel een aantal beperkingen op te leggen, waaronder het verbieden van de kleur geel voor pechhulpvoertuigen van Route Mobiel? Acht u een dergelijke eis reëel?" Lees meer over deze kamervragen.
IEF 224

Brinkhorst presenteert ‘Onderscheidend Vermogen’ aan IP

Persbericht van EZ: "Brinkhorst presenteert ‘Onderscheidend Vermogen’ aan IP." Klink als iets enorm interessants voor IEers, maar is niets meer dan een portie gebakken lucht, geserveerd door een begiftigde jargonaut: "Het benoemen van sleutelgebieden door het Innovatieplatform heeft tot veel dynamiek geleid: partijen zijn actief bezig en weten de weg naar EZ en andere departementen goed te vinden; hun onderlinge samenwerking wordt steeds intensiever.’ ‘Onderscheidend vermogen’ bevat de halfjaarlijkse terugkoppeling door EZ aan het Innovatie Platform (IP) over de stand van zaken van de sleutelgebieden-aanpak. Wat houdt dit in? In 2004 konden verschillende partijen aangeven op welke gebieden Nederlandse bedrijven en kennisinstellingen zouden kunnen excelleren. De sleutelgebieden-aanpak werd vervolgens overgedragen aan EZ, waar de aanpak stevig wordt ingebed in het beleid."

IEF 222

Fiat Lux

Een nieuw wapen voor merkouders die verpakkingen en producten van de concurrent napluizen op mogelijke claims: nu.nl bericht dat aanprijzingen als 'light' en 'verlaagt cholesterol' op voedingsmiddelen voortaan echt moeten kloppen. Fabrikanten in Europa moeten met wetenschappelijke bewijzen komen. Een voorstel hiertoe van de Europese Commissie kan donderdag op veel steun rekenen in de commissie volksgezondheid van het Europees Parlement. Geen idee over welk voorstel het precies gaat.

IEF 221

Atomic Blitz

Arrest GvEA, 20 april 2005, T-318/03, ATOMIC Austria / OHIM - Fabricas Agrupadas de Muñecas de Onil (ATOMIC BLITZ). Anvraag CTM woordmerk ATOMIC BLITZ (spellen, speelgoed), oppositie door houder van nationale Oostenrijkse woordmerken ATOMIC (van de ski's).  OHIM wijst oppositie af omdat de overgelegde bewijsstukken over de geldigheid van de merken haar niet bevalt. Maar dat laat de eigenaar van een merk als ATOMIC natuurlijk niet op zich zitten en procedeert lekker door. Met succes, het GvEA kiest voor kernenergie en fluit het OHIM (of het BHIM, zoals ze zelf zeggen) terug. En niet bepaald zachtzinnig.

"Bij gebreke van specifieke door verzoekster verstrekte inlichtingen heeft de kamer van beroep verondersteld dat de duur van bescherming van merken volgens het Oostenrijkse recht tien jaar vanaf de inschrijvingsdatum is. Ook al blijkt uit de interne rechtsregels die partijen op verzoek van het Gerecht hebben overgelegd, dat de veronderstelling van het BHIM juist was, toch dient te worden opgemerkt dat het BHIM, dat een op het gebied van intellectuele eigendom gespecialiseerd communautair orgaan is en dus een aanzienlijke deskundigheid heeft op dit vlak, zich er niet toe mocht beperken, met betrekking tot wezenlijke feiten inzake de bescherming van de oudere merken gewoon een veronderstelling te maken."

39. Voorts zij opgemerkt dat noch verordening nr. 40/94 noch verordening nr. 2868/95 specificeert welke vorm de elementen moeten hebben die de opposant als bewijs van het bestaan van zijn oudere recht dient aan te voeren. Verordening nr. 2868/95 bepaalt alleen – in regel 16, lid 2 – dat „indien de oppositie op een ouder merk dat geen gemeenschapsmerk is, berust, […] het bezwaarschrift bij voorkeur vergezeld [dient] te gaan van bewijsmateriaal betreffende de inschrijving of de indiening van het oudere merk, zoals een inschrijvingsbewijs”. Artikel 76, lid 1, van verordening nr. 40/94, dat betrekking heeft op de bewijsvoering in de procedures voor het BHIM, bevat slechts een niet-exhaustieve lijst van mogelijke middelen („[…] zijn onder meer de volgende bewijsmiddelen toegelaten […]”).

40     Daaruit volgt dat de opposant vrij kiest welk bewijsmateriaal hij het BHIM ter ondersteuning van zijn oppositie overlegt, en voorts dat het BHIM alle aangedragen elementen dient te onderzoeken alvorens te beslissen of deze elementen daadwerkelijk bewijsmateriaal betreffende de inschrijving of de indiening van het oudere merk zijn, zonder daarbij meteen al een bepaald type van bewijsmateriaal te mogen weigeren op grond dat het wegens de vorm ervan onaanvaardbaar is.

41     Deze conclusie vindt steun in de verschillen tussen de administratieve praktijken van de lidstaten. Indien wordt aanvaard dat het BHIM vormvoorwaarden mag stellen aan het te leveren bewijs, zou dit er immers toe leiden dat in bepaalde gevallen de partijen dergelijke bewijsstukken niet kunnen overleggen. Dit zou in casu het geval kunnen zijn, aangezien verzoekster, zonder op dit punt door het BHIM te worden tegengesproken, betoogt dat het Österreichische Patentamt geen officiële verklaring van vernieuwing van inschrijving van een merk opstelt, zodat zij niet in staat was een dergelijk stuk over te leggen.

In casu heeft verzoekster uittreksels overgelegd die op 19 april 1999 door het Österreichische Patentamt werden opgemaakt. In de vijf uittreksels, die elk een ouder merk betreffen, bevat het vakje met het opschrift „Verstreken op” geen enkele vermelding. Deze stukken bevestigen dus de geldigheid van de oudere merken op de datum van de uittreksels, te weten 19 april 1999. Uit de uittreksels blijkt tevens dat de oudere merken werden ingeschreven op respectievelijk 23 augustus 1973 (merk nr. 75 086), 15 maart 1974 (merk nr. 76 640), 16 mei 1977 (merk nr. 85 558), 22 juli 1981 (merk nr. 97 370) en 10 september 1984 (merk nr. 106 849).

43. Bij gebreke van specifieke door verzoekster verstrekte inlichtingen heeft de kamer van beroep verondersteld dat de duur van bescherming van merken volgens het Oostenrijkse recht tien jaar vanaf de inschrijvingsdatum is. Ook al blijkt uit de interne rechtsregels die partijen op verzoek van het Gerecht hebben overgelegd, dat de veronderstelling van het BHIM juist was, toch dient te worden opgemerkt dat het BHIM, dat een op het gebied van intellectuele eigendom gespecialiseerd communautair orgaan is en dus een aanzienlijke deskundigheid heeft op dit vlak, zich er niet toe mocht beperken, met betrekking tot wezenlijke feiten inzake de bescherming van de oudere merken gewoon een veronderstelling te maken. In de eerste plaats heeft de kamer van beroep immers op tegenstrijdige wijze gehandeld door enerzijds uit te gaan van een veronderstelde termijn van tien jaar als duur van bescherming van een Oostenrijks merk en anderzijds te weigeren, deze veronderstelling inzake de beschermingsduur ten volle toe te passen bij haar beoordeling van de draagwijdte van de door verzoekster overgelegde uittreksels uit het register. In de tweede plaats vloeit uit de punten 31 tot en met 41 supra voort, dat de kamer van beroep de duur van de merkenbescherming in Oostenrijk had moeten nagaan op basis van het recht van deze staat. Lees arrest.